Op 19 maart 1994 had ik mijn eerste liefje. Hoewel onze eerste kus pas twee maanden later volgde, vierden we de verjaardag van ons samenzijn altijd op die dag. Toen het een jaar of vier later tot een ongelukkig einde kwam, was ik ervan overtuigd dat ik nooit meer iemand zo graag zou zien.
Jaren later kwam mijn wederhelftje ten tonele. Over dat graag zien, hoefde ik mij geen zorgen meer te maken, want dit was (en is nog steeds) graag zien tot de zoveelste macht. Iemand nóg liever zien? Nee, onmogelijk.
Maar toen kwam Tristan. De impact die hij heeft op mijn gevoelsleven had ik ongelooflijk onderschat. Dit is ongetwijfeld ook Liefde (met grote L), maar dan anders. Het is groots en overweldigend. Het doet je naar adem happen. Het doet boterhammen met choco nog lekkerder smaken. Het geeft bestaansredenen. Het doet de rest in onbenulligheid vervagen. Dit is waw. Dit is aaah! Ooh! Méér! Dit is gewoon orgastisch leuk.
Pingback: Lien Web » [Wijvenweek] Kinderen