Nike

De verbouwingswerken op de tweede verdieping zijn begonnen. Een kamer voor Tristan. Een bureau & boekenkamertje. En een kamer op overschot. Voor nummer twee als die er ooit komt. Of voor logés.

Maar, nu de kamers van hun plafonds zijn ontdaan en de twee kamers + zolder één grote ruimte zijn geworden lijkt er plots veel meer mogelijk. Een duplex voor ons met king size bed. Of een reuzegrote speel- en slaapkamer voor Tristan met klimtouwen en een glijbaan. Een een speelhuisje. En een bootbed. Of we kunnen aan de achterzijde het dak eruit halen en een tweede dakterras maken. Met plaats voor een jacuzzi. Lekker chillen onder de sterrenhemel. Het lijkt me wel iets.

Stuk voor stuk leuke ideeën. Alleen weten we niet hoe de toekomst eruit zal zien. Krijgen we nog kinderen? Zo ja, hoeveel dan? Blijven we hier wonen? Eén en al onzekerheden, dus. Dan maar op safe spelen: twee kamers + bureau. En ik hoef je beslist niet te vertellen dat ik nu al verlang naar het einde van de werken. Ik loop niet bepaald warm van verbouwingen.

Enkele feiten:

• Ik ben al meer dan een half jaar niet meer naar de notenleer geweest.
• Morgen is het examen.
• Ik heb als kind al notenleer gevolgd.
• En mijn diploma behaald.
• Dus hoef ik nu eigenlijk mijn diploma niet meer te halen.
• En dus geen examen te doen.
• Waarom volg ik dan notenleer?
• Om het allemaal weer eens op te frissen.
• Als ik dan toch al een diploma heb, waarom zou ik dan examen doen?
• Tja, waarom eigenlijk?

En toch smijt ik me vanavond op mijn theorieboek. Redden wat te redden valt. Blokken. Niet leuk.  

Maar eigenlijk is het toch een beetje interessant.

Na vijf maanden in cyberspace ben ik nog altijd een blogleek. Wegens niet-zo-informaticaminded laat ik waarschijnlijk veel mogelijkheden onbenut. Ik heb ook wel eens mijn bedenkingen bij het waarom van deze blog. Soms zie ik mijn bezoekersaantallen de dieperik ingaan. Heel uitzonderlijk gaat het in steile lijn naar boven. Maar van stoppen is geen sprake. Ook al heb ik maar een dertigtal trouwe lezers, het is een fijne gedachte dat ze interesse tonen in ons wedervaren en voor de cijfertjes doen we het niet. Ik wil wel eens een boompje opzetten over waarom dan wel. Maar dat is voor een ander keertje.

Dit terzijde. Het is tijd voor een blogroll. Ik heb de afgelopen maanden heel wat leuke blogs ontdekt. Wat ik zoek in een blog? Herkenbare verhalen, mooie woorden, boeiende weetjes en sprekende beelden. Dit zijn de favorieten:

• Bij Lien kwam ik heel toevallig terecht. Het was de eerste blog die ik volgde. Ik was zwanger, Lien was pas bevallen. Bovendien bleken we praktisch achterburen te zijn. En ze schrijft gewoon leuk en goed. Ook haar wederhelft volg ik op de letter.
• De dolle avonturen van Ella, Elisabeth en Liv.
• Aangetekend, Kruimels en Lime omdat ze alles zo mooi kunnen verwoorden. Omdat hun tekstjes bijna kunstwerkjes zijn.
• Morgen komt Polly en Volume 12 voor de jazz, de literatuur, de verhalen van alledag, het leven in Seattle, de uitspraken van hun pientere zoon.
• Gentblogt, want ge zijt van Gent of ge zijt het niet.

‘t Kan niet op. Tristan leerde vorige week ook teentjes likken.

‘t Zit erop. ‘t Verlof. En ‘t is goed geweest. Te kort, maar dat heb je met verlof. Samengevat: mooi én slecht weer, concertje en filmpje, mezze en oervlaamse kost, nieuw bed in Brugge en vertrouwd bed in Gent, ons eigenste terras en vreemde etablissementen, Gents natuurschoon en stedelijke pracht, boeken en boekskes,…

Of we uitgerust zijn? Bwa.

Ik zit hier op mijn gemakske toast met confituur te eten. Tristan ligt zich op de speelmat klaarblijkelijk te vermaken. Hij draait gezwind van buik naar rug. Promt draait ie de andere richting uit. Van rug naar buik! Zijn armpje komt een beetje ongelukkig onder zijn buik terecht, maar hij weet het er even later van onder te trekken. En hij blijft draaien, tot hij van de mat rolt. En dat doet pijn. Tja, dat heb je met eerste keren.