Tristan eet geen korstjes meer. Hij hapt het zachte binnenste uit een boterham. De korstjes blijven onaangeroerd liggen.
Ik at wel korstjes toen ik klein was. Want van korstjes krijg je borstjes. Maar hoe overhaal je een jongen om zijn korsten op te eten?
18 juni 2009 at 1:29 pm
In een deel van West-Vlaanderen is ‘kasten’ het dialectwoord voor ‘korsten’. Daar kan je jongetjes motiveren om korstjes te eten met het gezegde “Van kasten groeien er gasten”. Maar of Tristan dat zal begrijpen?
18 juni 2009 at 1:49 pm
Aan mij moet je dat niet vragen… Ik ben al vijf jaar bezig om onze zoon te overtuigen om zijn boterham ’s middags op te eten. Zonder succes.
18 juni 2009 at 2:18 pm
Van korstje groeien ook worstjes…..
Nekane doet hetzelfd, ze eet het zachte op en laat de korstjes mooi afgeknabbeld liggen.
18 juni 2009 at 2:19 pm
Van korstjes krijg je forsballen zei ik altijd
18 juni 2009 at 3:20 pm
Tips voor meisjes mogen ook, want mijn meiden zijn nog bijlange niet te overhalen met ‘van korstjes krijg je borstjes’ hoor :p
18 juni 2009 at 7:53 pm
Hier wil ze ook maar sporadisch eens een stukje proeven. Maar alles opeten, no way. Dus ik lees mee.
18 juni 2009 at 8:34 pm
Vroeger werd thuis ook altijd gezegd dat je van korsten forsballen krijgt. Hier werkt het soms, maar soms ook niet.
19 juni 2009 at 1:11 pm
Dat gaat over, Milan was ook een tijdje allergisch aan korstjes, toen de paaseitruc toegepast (hij kreeg een paaseitje als hij alles opat) en nu is er eigenlijk geen probleem meer. Wij houden hout vast, maar voorlopig worden boterhammetjes met korst en al verorberd.
20 juni 2009 at 1:34 pm
Hier worden ze soms gegeten en soms niet, maar ik weet niet waarom soms wel en waarom soms niet. Het is me een raadsel.
20 juni 2009 at 5:20 pm
Hier is het sinds kort ook van dat, en te zeggen dat ze een tijd geleden enkel de korsten opat. Bij de onthaalmoeder eet ze wel de korstjes. Och ik trek het mij niet te veel aan, ik laat ze doen. Ik herinner mij nog zelf de tijd dat ik mijn korsten niet wou opeten en mijn grootouders maar zagen dat ik die moest opeten, dat heeft niets uitgehaald op die momenten. Mijn moeder heeft er nooit lastig over gedaan en plots at ik ze wel op die korsten!
21 juni 2009 at 6:11 pm
des huizes moeten die korstjes opgegeten worden als isla nog een nieuwe boterham wil.
heeft ze genoeg, dan laat ze die maar liggen (bij harder brood durf ik die ook wel eens af te snijden)
neen hier geen rijmpjes over “borstjes”
want als het dan niet uitkomt, krijg ik dat misschien nog naar mijn kop
26 juni 2009 at 11:48 am
[...] hier al over geschreven zijn, het is bijna niet bij te houden ( zie o.a. hier en hier en hier en hier [...]