Nike

Zonet Tristans nieuwe klasje bezocht. Het groepje van de + 20-maandertjes. Amai, zo’n verandering. Kleine toiletjes in de badkamer. Veldbedjes in de slaapkamer. Ne groten hof met speeltuigen. En de kindertjes zijn er ook allemaal veel groter.

‘t Zal een heel verschil zijn voor Tristan. Een klasje met de regelmaat van een kleuterklasje. Samen eten, samen slapen, samen spelen, samen liedjes zingen. Op potje leren gaan. Alleen, dat laatste. Niet samen, goddank. Naar ‘t schijnt gaat ie nu snel veel flinker worden. Gaat het hem goed doen. Meer uitdaging, weet je wel.

Toch doet het raar. Tristan naar het grote klasje. Mijn kleine hummeltje. Mijn bolletje. Mijn apie. En ik ga Elsje missen, de schat. En Yvonne, die zo goed voor Tristan zorgde op zijn eerste dag in de crèche en de vele dagen die erop volgden. En Lieva, haar naam zegt genoeg, niet? Tristan is een gelukzak maat, zo omringd worden door 3 lieverds. Elke dag weer. Van ’s morgensvroeg tot laat in de middag. Nu moeten we afscheid nemen. Dag lieve, lieve mensen. Dank dank dankjewel.

En als u me nu wil verontschuldigen, er moeten kaartjes geschreven worden. Voor Els en Yvonne en Lieva.

Snik.

Ik vond een stokje bij Prutsen: 15 boeken noemen die indruk hebben gemaakt tijdens je leven.  En je mag niet meer dan 15 minuten nadenken over dit lijstje. Als het over boeken gaat, is mijn interesse onmiddellijk gewekt. Ik weet graag wat anderen lezen en heb zo al heel wat pareltjes ontdekt. Onlangs maakte ik via Zita ook kennis met Goodreads. Leuk voor boekenfreaks als ik. En wie weet inspireer ik met dit lijstje wel iemand.

• Alleen op de wereld van Hector Malot: het allereerste boek waarbij ik een traan moest laten. Ik was een jaar of acht en las de vereenvoudigde versie.
• Als kind heb ik de boeken van Roald Dahl verslonden. Als er een boek van hem onder de kerstboom lag, kon de kerstvakantie al niet meer stuk. De GVR en Mathilda waren de toppers. Later heb ik erg gelachen met Boy.
• Kruistocht in spijkerbroek van Thea Beckman is het eerste boek dat ik in één ruk heb uitgelezen. Zo goed vond ik het. Haar andere werk kon me minder bekoren.
• Het aandoenlijkste kinderboek aller tijden: Ik ga lekker bij opa logeren van Gunilla Hansson.
• De boeken van Gabriel Garcia Marquez: mijn eerste kennismaking met de literatuur. Ik was op slag verknocht aan het magisch realisme van de Latijns-Amerikanen. Ik las bijna al zijn boeken en die van…
• … Isabel Allende. Haar laatste boeken heb ik niet meer gelezen. De liefde is wat bekoeld.
•  Als tiener las ik alle boeken van Milan Kundera. De ondraaglijke lichtheid van het bestaan staat met stip op nummer 1.
• Met The Rotters club van Jonathan Coe heb ik tranen met tuiten gelachen.
• Ian McEwan weet me altijd weer te ontroeren. Het einde van Zaterdag is erg beklijvend.
• Ik heb een zwak voor Bart Moeyaert. Hij zegt zoveel met zo weinig woorden. Broere en Het is de liefde die we niet begrijpen moet je gelezen hebben.
• Haruki Murakami hield me in zijn greep met Ten zuiden van de grens.
• Het ongrijpbare meisje van Vargas Llosa: prachtig boek! Aanrader!
• Kader Abdollah is een rasechte verteller. Lees Het huis van de moskee.
• De trilogie van Nagieb Mahfoez is goed voor urenlang duizend-en-een-nacht.
• The Loop en The Smoke Jumper van Nicolas Evans: lekker ontspannend.

Vangen wie vangen wil.

Tijd dat we eens potje in huis halen. Niet dat Tristan al aan zindelijkheidstraining toe is, maar dan kan hij alvast wennen aan het potje. Hier en daar heb ik al wat tips opgevangen: dat het in het toilet moet staan, dat je je kindje gerust mag meenemen naar het toilet als je zelf moet, dat je niet te vroeg mag beginnen met zindelijkheidstraining,… Maar aan welke voorwaarden moet het potje zelf voldoen? Met of zonder rugleuning? Fel kleur, neutraal kleur? Met of zonder deksel? Met of zonder antisliprand? Van den Ikea of van de betere babywinkel?

Tristan heeft een stofzuigertje gekregen. Ziet eruit als een echte stofzuiger en zuigt een beetje. Beste koop ooit!

Tristan zegt Tita. Drie keer raden wie dat zou zijn.

Tristan gaat in de douche. Na 20 maanden in de pompbak, werd het wel eens tijd. Klein probleempje: hij wil ab-so-luut geen water over zijn hoofd. Daar wordt hij een beetje hysterisch van. En vertoont hij verdrinkingsverschijnselen. Beetje problematisch in de douche, niewaar.

Tristan is zot van zijn bompa. Hij wijst wel honderd keer per dag naar zijn foto op de koelkast en fluistert dan vol verlangen ‘bompaaaaaaaa’.

Op 1 september gaat Tristan over naar het volgende groepje in de crèche. Bij de groten. Natuurlijk wil ik E., L. en Y. die Tristan vanaf zijn derde maand zo goed hebben verzorgd en opgevangen, bedanken voor de afgelopen 17 maanden. Niet met een doos pralines of een boeketje bloemen. Dat krijgen ze al genoeg. Ik wil iets origineels, iets kleins. Iets dat meer zegt dan chocolade. Ik wil gerust zelf iets maken, maar ik ben niet handig. Tips?

Dit las ik ergens. Moet ik onthouden!

Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat.