Celeste en ik en mijn liefje

Gisteren eindelijk nog eens een avondje uit geweest met ons tweetjes. Tante B. kwam voor de kinderen zorgen en wij namen plaats op de beste stoelen van het Capitole voor het slotconcert van het Festival van Vlaanderen Gent. O Fado: drie uur lang weemoed, nostalgie, verzet en ontroering. Drie fadista’s kwamen er het beste van zichzelf geven. Raquel Tavares, de jongste, is een aanstormend talent. Cristina Branco geniet wereldwijde bekendheid. En Celeste Rodrigues is een levende legende. Ze is 87 jaar oud en kwam gisteren een beetje ongelukkig ten val. Ze brak haar arm en werd naar het ziekenhuis gebracht. De dokter raadde haar aan om niet op te treden ‘s avonds, want de arm was er niet zo best aan toe. Maar Celeste rookte een sigaret (ze rookt twee pakskes per dag) en zei ‘Hey, I’m a professional’. En daar zat ze dan op haar stoeltje. Rechtstaan mocht niet, want dan zou ze teveel bewegen. Haar grootse en toch ingetogen optreden was goed voor een staande ovatie.

Ik genoot. Van de muziek, maar vooral ook van het samenzijn. We moeten dat meer doen, zo’n avondje weg. Want er is tegenwoordig weinig tijd voor elkaar. Als de kinderen eindelijk slapen, ploffen we neer op de zetel. Nog geen tien minuten later zit ik al te knikkebollen. TV kijken, lezen en dus zeker babbelen, het komt er allemaal niet meer van. Mijn bed lonkt teveel. Dus moeten we echt een avond reserveren voor ons tweetjes. En we moeten het vaker doen, want soms mis ik de genegenheid van mijn liefje. We geven de hele dag zoveel liefde aan de kinderen, dat we elkaar soms vergeten. En dat mogen we vooral niet laten gebeuren, hé. Uitstapjes plannen, dat is wat me te doen staat!

About these ads
Dit bericht werd geplaatst in Des levens, Muziek. Bookmark de permalink .

4 reacties op Celeste en ik en mijn liefje

  1. Karen zegt:

    Je hebt duidelijk genoten :-) Maar het is waar, zo’n avondjes weg kunnen enorm deugd doen! Eens even niet denken aan voedingen en pampers, maar gewoon eens bijpraten of simpelweg genieten van elkaars gezelschap.

  2. Evy zegt:

    Ook wij dienen (dringend) een nieuw evenwicht te vinden. ‘t Is zoals je zegt, liefde voor twee kindjes te over, en dan vergeet je de rest al eens…

  3. Dat doet inderdaad deugd, zo eens met z’n tweetjes weg !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s