Een wolkje?

“Ze kijkt naar ons van op haar wolkje.”

“Nee, van op haar sterretje”, zegt papa.

Soms zie ik in de stad een oud dametje. En zie ik in haar m’n oma. Dan denk ik terug aan een warme zomerdag en frambrozen en braderie in de Brabantdam. Aan vuile liedjes. Aan zotte Foxy. Aan platte kaas met suiker. Aan hoe ze op de laatste dag van haar leven mijn handschoen paste. En aan hoe ik luisterde naar het Stabat Mater van Pergolesi.

Vandaag zou ze 86 geworden zijn. Mijn marraine.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s