Babyblue(s)

Van babyblauwe dingen kreeg ik tijdens mijn zwangerschap de rietepetiet. Ik vond het te klassiek. Te cliché. Te soft voor stoere jongentjes. Dus kocht ik rompertjes in bonte kleurtjes. Van pimpelpaars tot karmozijnrood. En ja hoor, door z’n donkere haartjes en zuiders kleurtje passen die kleurige stofjes Tristan prima. Uiteraard krijgt hij af en toe een babyblauw pakje aan. Hoe kan het ook anders, ik kreeg er meer dan een dozijn cadeau. Schoorvoetend moet ik hier dan ook mijn ongelijk toegeven. Tristan oogt erg mooi met babyblauw. Benieuwd hoe blauw z’n oogjes zullen zijn. Hemelsblauw? Azuurblauw? Ultramarijn? Marineblauw? Appelblauwzeegroen? Of gewoon babyblauw…

Babyblue is dus wel oké. Maar babyblues? Mmmm, nee. Over kraamtranen kan ik je alles vertellen. Ze zijn overvloedig en dik. Een beetje ziltig, met zeemzoet smaakje. Maar vooral onhoudbaar en opdringerig. Soms worden ze gekoesterd. Soms vervloekt. Als ze komen, gaan ze niet meer. Ondanks dit alles zijn ze deugddoend. Een beetje genot en opluchting. Jammer dus dat ze steeds minder vaak komen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s