Lof der zotheid – Ode aan een vriendin

Ik heb een vriendin. Een hele gekke. Met wie ik samen ‘Op een mooie boerderij, doediedoe, doediedoe’ zing aan de telefoon. Zij zingt ook over kabouter Spillebeen, terwijl de sprookjesfiguur uit het liedje ‘Op een grote paddestoel…’ volgens mij nog altijd kabouter Pinnemuts heet. Het internet leert me echter dat er 2 versies bestaan. Zo gek is ze dus toch niet.

Diezelfde vriendin heeft twee kindjes. Ik kan dus altijd bij haar terecht voor opvoedingsadvies. Hoewel. Toen we deze morgen aan de lijn hingen, was er eentje in haar blootje door het huis aan het rennen. Ze vertikte het om zich aan te kleden, ouderlijk gezag ten spijt. Ondertussen was de andere de snoepenkast aan het plunderen. Je moet ook weten dat ze allebei een kauwgomverslaving hebben opgedaan, naar het (eeuwig kauwende) voorbeeld van hun moeder. Dat krijg je van teveel Baby Einstein. Of van een gekke moeder.

Maar, deze vriendin is niet alleen prettig gestoord. Ze is ook een fantastische mama, een intelligente vrouw (ondanks haar woordvindingsproblemen) en een lieve vriendin. En zo heb ik ze het liefst! 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s