Barbaars

Gelukkig is er Stefaan. Lekker nuchter. Lekker down-to-earth. Lekker meedogenloos. Terwijl ik Tristans siroopje omzichtig in z’n mondje druppel en ineenkrimp bij elke grimas, spuit Stefaan de hele dosis genadeloos achterin z’n mondje leeg. Je zou z’n snoetje moeten zien. Eerst is er verwondering, dan afschuw en tenslotte aanvaarding. Deze gekkebekkenepisode duurt hooguit een halve minuut en wat meer is: hij moet er niet van huilen. Wat me dus eerst een barbaarse handeling leek, blijkt bijzonder efficiënt.

Deze morgen heb ik mijn behoedzaamheid opzijgezet. Vastberaden heb ik de spuit leeggespoten in Tristans mondje. Ik had veel zin om mijn ogen dicht te doen, zoals een mens doet in hachelijke situaties.  Maar het spul werd gewillig doorgeslikt. Ik mag mezelf dus met enige trots tot de barbaren rekenen. Een eerste overwinning in mijn prille moederschap!

Advertenties

3 gedachtes over “Barbaars

  1. Oeps, mij had ze toch aangeraden om het voorzichtig tegen de achterkant van haar wang te spuiten. OK, er komt altijd wel een aanzienlijk deel terug uit maar ze krijgt blijkbaar wel genoeg binnen. Maar geen leuke job inderdaad!

  2. De dokter heeft niet gezegd hoe we de siroop best toedienen. Maar ik vraag het toch eens na. Misschien zijn we wel helemaal verkeerd bezig…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s