Allemaal beestjes

Te vroeg victorie kraaien is nooit goed. Tristan had al drie nachten in zijn eigen bedje geslapen. Geslapen. Dus niet gemurmeld, gekreund, gejammerd, gezucht of gehuild. Geslapen! Met de oogjes dicht en het snaveltje toe. Helaas is het tij deze nacht weer gekeerd. Het begon nochtans goed, toen we hem rond tienen te slapen legden (wat kleine protestkreetjes ten spijt). Om 2 uur werd ik gewekt voor een volgende voedingsronde. Na de maaltijd kon mijn nachtuiltje de slaap niet meer vatten. Hij lag met wakkere arendsoogjes in het donker te staren. Al snel sloeg de verveling toe en kwamen de krokodillentranen opzetten. Dit gepaard met een oorverdovend gekrijs, als van een varkentje dat een gewisse dood wacht. Om 4 uur lag hij eindelijk te soezen als een klein poesje. En ik? Ik was zo moe als een hond…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s