Hij lacht!

Deze morgen, acht uur dertig. Tristan heeft naar me gelachen. Voor het eerst echt bewust. Zo lijkt het toch. Misschien was het gewoon een toevallige krulling van de lippen, maar voorlopig maak ik mezelf liever wijs dat hij dit eerste mooie lachje voor z’n mama heeft voorbehouden. Zo’n heuglijk feit moest natuurlijk gevierd worden. Met choco met boterhammen en een mattentaartje.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s