Blablabla

Ik babbel tegen Tristan. De hele dag door. Zelfs de meest banale handelingen leveren voldoende stof voor een minutenlang exposé. “Mama gaat de was insteken.” En dan volgt een verhaal over wat er allemaal in de wasmand zit, welke kleuren de verschillende kledingstukken hebben, wie wat draagt,… Ik doe het zelfs in de winkel. “Wat gaan we vanavond eten? Mama heeft wel zin in witloof. Kijk, witloofjes. Da’s mooi wit, hé. En lekker, hoor. Maar dat mag jij nog niet eten, hé…” Blablabla.

Daarnet weer. “Gaan we zo’n multigranenbroodje kopen? Da’s lekker en gezond.” Alleen, Tristan was er niet. Hij is weer naar de crèche. En toch blijf ik babbelen. Het is een gewoonte geworden. Ik maakte zopas ook aanstalten om even in Tristan wiegje te gaan kijken. Ook een gewoonte: even checken of hij nog ademt.  

Het is hier zo stil. Maar het blijft nog stil tot 14u30. Hmpf.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s