Traantjes

Ja, er waren tranen. Toen hij me met grote bambi-oogjes nakeek. Alsof hij wou zeggen: “Verlaat me niet.” En er een stil ik-hou-zoveel-van-jou bij fluisterde. Maar ik heb me vermand. Drie maal ‘alles went’ gezegd. En de pas er stevig ingezet naar mijn werkplek. Daar was het onthaal hartelijk. Dat maakt veel goed. Maar vergeten doe je niet. Oh nee. Dat nooit. En niets is zo zalig als je kind in de armen sluiten na een lange dag zonder elkaar.

Ook Tristan heeft veel traantjes gelaten. Weinig geslapen, veel gehuild. Misschien gewoon een moeilijke eerste dag. Woensdag beter?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s