[wijvenweek] Zo is er maar één

Ik hou van zijn handen. Van hoe ze een hemd dichtknopen. Van hun behendigheid. Van hoe ze op mijn bil rusten in de auto. Ze zijn verzorgd. Fijn en elegant. En mooi. Een deel van het geheel dat minstens even oogverblindend is.

Ik hou van zijn hoofd. Van de robuuste trekken. De brede kaken, de kraaienpootjes in zijn ooghoek. De dikke, blonde haren. De fijne mond met zijn kleine, lachende tandjes.

Ik hou van wat er in dat hoofd zit. De kunst van het filosoferen. De levensbeschouwingen. Het ‘neutralisme’. De creativiteit. De gekke ideeën. De wilde plannen. De ongedwongenheid. De open geest.

Ik hou van zijn zelfzekerheid. Bij anderen een vuil trekje. Bij hem allesbehalve dikkenekkerig. Eerder een uiting van zelfkennis en vastberadenheid.

Ik hou van hoe hij liefheeft. Met weinig woorden. Maar daarom niet minder intens.

Ik hou van het geduld waarmee hij mijn gezaag aanhoort. En van de verdraagzaamheid waarmee hij mijn valse beschuldigingen tegemoet treedt.

Ik hou van zijn anders-zijn. Zo helemaal anders dan ik. Zo volledig complementair.

Zo hoort een man te zijn.

Jammer dames, zo is er maar één. En hij is van mij.  

Advertenties

Een gedachte over “[wijvenweek] Zo is er maar één

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s