Ziekjes en zo

We zijn woensdag dan toch maar de dokter gegaan. Bij het opstaan had Tristan geen koorts meer, maar zijn hese stemmetje en zeehondenhoestje verontrustten ons een beetje. Een virale infectie van de bovenste luchtwegen, aldus de kinderarts. Poeder tegen de slijmpjes, een neusspray, 6 dagen geduld en Tristan is weer de oude.

Maar, dan was er gisteren. We hadden er een nacht op zitten met talrijke onderbrekingen. Slapen leek niet al te best te gaan met een verstopte neus. Overdag was Tristan verschrikkelijk huilerig. Niet zomaar een beetje wenen. Nee, krijsen. Ontroostbaar gejank. En na de middag had hij ook plots weer koorts. Zijn temperatuur steeg tegen de avond terug tot 39,4 °. Hij kon alleen even tot rust komen als hij bij mij op de buik lag. Vannacht zelfde scenario: zowat om het uur wakker. Hij is opgestaan zonder koorts. En hij kan weer lachen. Maar ik, ik ben de uitputting nabij… 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s