Muizenissen

We hebben gasten. Ze verblijven op de tweede verdieping. Hun komst was onaangekondigd. Eigenlijk hebben ze zichzelf uitgenodigd. Heel vervelend. Onze deur staat altijd open. Voor iedereen. Maar een beetje fatsoen én dankbaarheid zou in dit geval niet misstaan. Een bloemekee voor de gastvrouw. Of een fleske wijn voor de man des huizes.

Het zijn vooral hun nachtelijke bezigheden die ons mateloos ergeren. Ze houden hun stemmen gedempt, maar ze stappen rond. De hele tijd. Stappen, lopen, trippelen. Wij kunnen alleen maar machteloos naar het plafond staren. En de woede voelen opwellen. Tot we met gebalde vuist de trap oplopen, de kamer binnenstormen en een lege kamer aantreffen. Dan is het plots weer helemaal stil.

Ze moeten het huis uit. En snel. Ze beleefd de deur wijzen, zal net niet doeltreffend genoeg zijn. We moeten de grove middelen inzetten. Vergif. Hoewel, wegrottende muizen onder de vloer. Hmm, niet bepaald een smakelijke gedachte. Een val dan maar. De jacht is geopend.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s