Ze lacht alweer

Hoe onze vrijdag verliep…

De neurochirurg wist ons te vertellen dat het hardnekkige tumor was. Niet in de zin van kwaadaardig, want dat is het waarschijnlijk niet, hoewel we dat pas 100% zeker weten nadat de tumor is onderzocht. Nee, hardnekkig in de betekenis van moeilijk te verwijderden. De tumor bleek erg hard te zijn van consistentie, wat het voor de chirurgen moeilijker maakt om hem te verwijderen. Daarom heeft de operatie ook zo lang geduurd. We weten dat er een stukje van de tumor is blijven zitten, maar wat dat betekent voor de nabehandeling, weten we nog niet.

Ze hebben mama gisteren rond de middag wakker gemaakt. We zijn haar om 15uur gaan bezoeken op intensieve zorgen. Ze kon nog niet goed praten omdat haar tong wat vreemd voelde door de intubatie. Maar ze was verstaanbaar. Wat ze zei, klonk soms een beetje verward, maar ze kon toch al lachen. Met de knappe anesthesist bijvoorbeeld. Ze had geen pijn. Na een half uurtje bezoek was ze weer erg moe.

Papa is om 19uur nogmaals op bezoek geweest. Ik kon er niet bij zijn omdat ik moest werken. Blijkbaar was alles nog hetzelfde als ’s middags. Ze klaagde een beetje over rugpijn van het liggen. En ze had een droge mond.

Vandaag, rond de middag, weten we of ze nog langer op intensieve moet blijven. Ik zal er niet over kunnen berichten op mijn blog, want ik moet – alweer – werken. Maar ik ga deze middag zeker op bezoek en ik probeer er vanavond verslag van uit te brengen.

 

Advertenties

Een gedachte over “Ze lacht alweer

  1. Dag Nike,

    Jij kent mij niet maaar je mama en je papa kennen mij van vroeger in de scouts. Jouw oma heeft samengewerkt met mijn papa in de CBRT.
    Tijdens de maand februari ben ik samen met Mietje, Anneke en Nicole bij je ouders op restaurant geweest. Dan hebben zij mij,als trotse grootouders, de foto’s van jouw prachtige zoon laten zien!
    Het was wel erg verschieten als Mietje mij heeft laten weten dat jouw mama moest geopereerd worden. Deze namiddag heeft zij mij ook gebeld om mij jouw blog door te geven zodat ik jouw papa niet hoef lastig te vallen met een telefoon om te weten hoe het met Gerda gaat.
    Ik wens je mama heel veel en van harte beterschap toe en voor jou en Roland moed en sterkte ! Geloof maar rotsvast in een goeie afloop en probeer zo positief als mogelijk te zijn ! Dat zal Gerda moed en kracht geven !
    Heel veel groetjes,
    Diane Thomas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s