Koopkracht

Ondertussen gaat het leven natuurlijk gewoon verder. Is het druk op het werk. Is Tristan zijn vrolijke zelf. Neemt een collega afscheid. At Tristan voor het eerst een koekje uit de hand. En maakte hij zijn eerste ‘tekening’. Draait het huishouden hier vierkant. Heb ik nog nooit zo’n druk sociaal leven gehad. En ploeter ik door de examens in de muziekschool.

We kregen onlangs een brief van de muziekschool. Dat we moeten betalen voor de huur van ons instrument. En dat ze het geld de laatste week van juni willen als we het instrument willen houden in de zomervakantie. 150 euro vragen ze voor een brolcello. Ik ga nu naar het derde jaar, dus dat is al 450 euro voor de schoon ogen van die man van de instrumentenverhuur. Maar die instrumenten, da’s goedkopen bucht. Ik overweeg dus huurkoop. In Antwerpen is er een winkel waar je op 14 maand een cello hebt gekocht. Je betaalt een waarborg en dan betaal je – naargelang de kwaliteit van de cello – maandelijks 60 tot 100 euro. Maar u raadt het al (huisje, autootje, kindje): ik zal dat idee op mijn buik mogen schrijven… Wat zeiden ze nu ook alweer over de koopkracht?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s