Uitvergroot

Met mama gaat het goed. Fysiek herstelt ze snel. Maar wat er in haar hoofd gebeurt, doet soms wat wenkbrauwen fronsen. Ze is brutaal. Fel. Assertief. Het lijkt alsof een aantal van haar karaktertrekken sterk uitvergroot worden. Die trekken die je liever niet uitvergroot ziet. Maar dat waait wel weer over. Medicatie doet rare dingen met ne mens.

Ze maakt elke dag een uitstapje naar het winkeltje van het ziekenhuis. En ze heeft zin in een pak frieten, want het ziekenhuiseten vindt ze maar niets. Nog even en ze mag naar huis. Misschien nog vóór het weekend. Misschien ook niet. Afwachten.

Bedankt iedereen voor het medeleven. Voor de lieve berichtjes. Voor de steun. Ik heb al jullie reacties uitgeprint en aan mama laten lezen. Ik zal niet elke dag meer schrijven over mama, maar ik hou jullie zeker op de hoogte van haar wedervaren.

Advertenties

3 gedachtes over “Uitvergroot

  1. Hallo lieve Gerda,
    Vandaag kreeg ik een telefoontje van Mietje en het deed me heel veel deugd te weten dat je aan de beterhand bent.
    Ik keek dan vlug naar jullie blog en ik vind het verbluffend dat “je nu al goesting hebt in een pak friet”..en zeer belangrijk..je gevoel voor humor heb je niet verloren, stel je voor.
    Ik belde naar Anne (Blontrock) om haar het goede nieuws te melden.
    Natuurlijk zullen er nog moeilijke dagen volgen en zal je voldoende rust moeten nemen, maar je bent in goede handen. En dat kereltje Tristan mag terecht fier zijn op zijn “toffe” oma.
    Word maar vlug de oude Gerda zoals wij je allemaal kennen en dat dameblanchke zal mij en mijn collega’s dubbel zo goed smaken…
    Veel liefs van een oude vriendin en vele groetjes van mijn supertoffe collega’s van het college.(Bob vraagt elke dag hoe het met je gaat, op zijn manier hé, stoer met een heel klein hartje..)
    Groeten aan je familie en verzorg je goed hé !
    Geef eens een teken als je je beter voelt.
    Liefs,
    Nicole

  2. Hallo,
    Vanuit mijn klasje(ben even vrij)verzend ik nog een berichtje. Had mama gisteren aan de lijn. Haar stem klonk via de tel. zoals we die altijd hebben gekend. Ze vertelde bijna haar ganse leven in 10 min. tijd. Ze lag wel in bed. Toen kwam je pa binnen en stelde ik voor dat ze wat zou rusten. We zijn 1 week verder. Dat is ook al goed nieuws.Hou jullie taai en toe in den drooi
    Mietje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s