Spontaan

Daarjuist, op het terras van Ankara, komt er een klein meisje met blonde krulletjes naar ons toe. Ze houdt een blad omhoog waarop in drukletters geschreven staat:

Hallo, aangenaam kennis te maken. Ik ben Xenia. Hoe gaat het met jullie? Mag ik vriendelijk vragen hoe jullie zoontje of dochtertje heet?

Ik zeg: “Het is een jongen en hij heet Tristan.” Het is het begin van een spontaan gesprekje over haar leuke meester, haar toekomstplannen (ze wil politieagent worden en hip hop dansen in haar vrije tijd), haar twee appartementen, en het zusje of broertje dat ze nog wil. En dat ze graag baby’tjes ziet. En of ze Tristan even mag vasthouden. “Dag”, zegt ze. “Mijn eten is klaar”. En weg is ze.

Fantastisch toch, die spontane ontmoetingen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s