De nachten, deel zoveel.

Het wordt tijd dat Tristan naar zijn eigen kamertje verhuist. Daarvoor moet er natuurlijk eerst een kamertje zijn. De vloer ligt er al. Nu nog plafonds, een dakraampje, een kleurtje op de muren, een leuk lampje en wat meubilair. Tot dan, ergens ver in het najaar, zullen we het moeten doen met onderbroken nachten. Begrijp me niet verkeerd, Tristan slaapt wel degelijk de nacht door, maar er wordt wel eens gemurmeld, gedroomd of gesnurkt. En ik word daar wakker van. Ik kan er niet aan doen, ik hoor het zelfs door mijn oordopjes heen.

Van ander lawaai word ik praktisch nooit wakker. Stefaan wordt door een onnozele mug al uit zijn diepste slaap gerukt. De partygangers van de Bulgaarse feestzaal in onze straat die met piepende banden en gonzende boxen wegrijden hebben hem al veel zoete dromen gekost. Heb ik allemaal geen last van. Maar als Tristan nog maar een scheet laat, schiet ik al wakker. Dat zal het serieuze waakvermogen van moeder de vrouw zijn. Ik ben er vet mee.

Advertenties

Een gedachte over “De nachten, deel zoveel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s