Slaapstraat

Om kwart na zeven des morgens ligt de Sleepstraat er verlaten bij. Terwijl het er anders zo zuiders rumoerig aan toe gaat. Dan kan ik de straat oversteken zonder om me heen te moeten kijken. Ik vertrouw gewoon op mijn oren.

Maar straks is het weer 1 september. Lopen er weer grote boekentassen met kleine meisjes op hun rug. Broertjes en zusjes die hand in hand naar de tramhalte slenteren. En nog snel een ontbijtreep binnenspelen. Soms wandelt een mama mee, maar meestal is het grote broer of zus die de jongsten van het nest veilig ter bestemming moet brengen. De groten lopen een paar meter voorop. Ongeïnteresseerd. Zich distantiërend van het klein grut dat achterop huppelt. En ik, ik moet er met de buggy tussen laveren. Gedaan met de straat voor mij alleen te hebben.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s