Een snuifje idaai

Ik heb een nieuwe verslaving. Tristan kreeg van zijn tante Tina zachte bouwblokjes van Bumba. Ewel, die blokskes zijn geparfumeerd. Als ik eraan ruik word ik meteen naar mijn kindertijd gekatapulteerd. Poppenhoofdjes roken ook vaak zo. En die lichtgevende beestjes in zakskes die achteraf kankerverwekkend bleken te zijn. En My Little Ponies. Heerlijk.

Voila, meteen een valabele verklaring voor de licht opwaartse vorm van mijn neus. Het begon allemaal met idaai, de geliefkoosde hoek van mijn deken. Ik snoof die hoek aan flarden. Enige dwangmatigheid was me overigens niet vreemd: puntje van het deken in mijn ooghoek bevochtigen, paar keer over het topje van mijn neus wrijven en hup, in de neus voor een goeie snuifbeurt. Later kwamen dan de poppen, de ponies, de tijdschriften, de gommetjes, de potloden,… Nu heb ik mijn bloedeigen poppetje om aan te snuffelen.

Advertenties

Een gedachte over “Een snuifje idaai

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s