Sneukelkontje

Tristan is een sneukelaar. Sinds hij van tafel mee eet, is hij niet meer te houden. Als hij iemand ziet eten, wordt hij wild. Want hij wil ook. Om het even wat. Ik probeer het allemaal zo gezond mogelijk te houden, maar koekjes vindt hij wel erg onweerstaanbaar. Moeder zegt: “Met mate!” Er wordt dus wel eens gejankt om meer.

Gelukkig is hij niet alleen te vinden voor tussendoortjes, ook de vaste maaltijden gaan er vlot in. Meer dan vlot. Dat kind kan eten! Wie doet het hem na: per dag zowat een tiende van je gewicht eten en niet eens een buikje hebben.

3 thoughts on “Sneukelkontje

  1. Die wilde verhalen zijn ten huize Hosselaere ook niet onbekend. Eten zien = zelf eten, ook als de eigen maaltijd nog maar nét afgerond is. Maar ik ben maar wat blij dat niet elke lepel met gejengel en gegoochel in de mond belandt.

  2. Heel herkenbaar! Nora at tussen haar 1 jaar en anderhalf ook alles en heel graag. Maar sinds een ziekenhuisopname begin mei was het plots gedaan. Warme maaltijden zijn hier nu nog steeds een beetje een ramp.

    Maar ik hoop natuurlijk voor jou dat Tristan zo’n fantastische eter blijft, want het is inderdaad leuk op die manier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s