Opvoeden is geen makkie.

De pakskesziekte noemt mijn celloleraar het. Het. Tristans gedrag. Want hij is niet alleen slechter gaan slapen de laatste weken. Hij weent ook opvallend meer in ons bijzijn. Bij de grootouders laat hij zich niet horen. Daar is hij immer goedgehumeurd. Maar thuis krijgt hij soms driftbuien, gooit hij zijn hoofd achterover en gaat hij liggen met veel dramatiek. Hij wil, of liever eist dat we voortdurend in zijn nabijheid blijven.

Ik dacht dat zoiets pas na zijn tweede verjaardag zou komen. Ik was er dus niet op voorbereid. Het is ook niet makkelijk om er consequent op te reageren.  En het is ook maar gissen dat het een aandachtsprobleem is. Als ik er met anderen over praat, lijkt Tristan de enige met dergelijk gedrag. Ik zou bijna gaan denken dat ik iets verkeerds doe. Opvoeden is toch echt geen makkie.

Advertenties

5 gedachtes over “Opvoeden is geen makkie.

  1. Het is waar opvoeden is niet gemakkelijk. Maar ik denk niet dat je iets verkeerds doet. Tristan is jouw eerste kindje en dan is het gewoon niet gemakkelijk om alle signalen goed op te vangen. Joost vertoont hezelfde gedrag, alleen heeft hij de pech de tweede te zijn en weten wij al een beetje hoe we zoiets moeten aanpakken

  2. Pingback: Packitis
  3. och, soms willen ze gewoon graag gepakt worden denk ik dan…
    maar die soms moet natuurlijk af en toe eens overgaan
    is het niet uit eigen vrije wil, dan misschien af en toe ne keer een tactiek uitproberen 😉

  4. Wat je zegt…pfoe
    Ik denk dat Titus al last heeft van de ‘pakskesziekte’ sinds de dag dat hij eruit kwam gefloept. Zich alleen bezighouden is niet zijn sterkste kant.
    En ik dacht dat we er eindelijk waren met het slapen, maar sinds dit weekend wordt klein ventje rond vier, vijf uur wakker is hij klaarwakker en ligt hij te tateren. Als er niemand komt begint hij uiteindelijk te huilen. En overdag slaapt hij in totaal hooguit nog een uurtje.
    Opvoeden is niet alleen ingewikkeld, maar soms ook zeer vermoeiend.
    Maar hoe dan ook, we komen er wel 😉

  5. Menno en Mira hebben dat ook van int begin, en rond hun 2 jaar is dat eigenlijk weg gegaan. Maar niet simpel hoor, het minste dat er ander mensen in de buurt waren had ik twee kinders vast.
    Het is inderdaad niet gemakkelijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s