Eerste keren

Ik heb de laatste maanden Tristans eerste keren niet goed meer bijgehouden. Het gaat ook zo snel. Ik doe een poging tot een min of meer chronologisch overzichtje:

  • Oktober 2008: Stappen met steun aan kasten, tafeltjes, muren,…
  • Ergens tussen oktober en december: Haartjes kammen, zappen, ‘telefoneren’.
  • Eind december 2008: Handjes draaien
  • 08-01-2009: Zelf (proberen) eten met een lepeltje
  • 15-01-2009: Eerste stapjes in de crèche.
  • 17-01-2009: Handjes klappen

De eerste stapjes verlopen nog wat moeizaam. Meestal is het eerder toeval als hij zich zonder steun aan stappen waagt. Als we het stimuleren, laat hij zich, van zodra we hem lossen, op zijn knietjes vallen. Lang zal het niet meer duren, straks stapt hij helemaal alleen. Ik zou dus best nog een beetje genieten van de laatste dagen/weken dat we een kruipertje in huis hebben. 

Dat brengt me bij volgend dilemma: gaan we nu schoentjes kopen of wachten we tot hij echt helemaal alleen kan stappen? Nu kunnen we misschien nog een slag slaan in de solden. Maar, mezelf kennende, zal de nieuwe collectie me hoogstwaarschijnlijk meer kunnen bekoren. Dus: we wachten nog eventjes. Geduld is een schone deugd.

Advertenties

3 gedachtes over “Eerste keren

  1. ja al die eerste keren bijhouden is echt onbegonnen werk…
    vaak is het daar zo plots dat je heel snel vergeten bent dat het er nooit was

    schoentjes, ik zou al een soldeke doen peis ik… want ik vond dat er weinig gesloten schoentjes te vinden waren in de zomercollectie terwijl met die regen dat toch vaak van pas komt

  2. Het is alleen maar de vraag of je het schoentje dat je wil nog in zijn maat zal vinden. Mijn ervaring is dat je voor jongens gemakkelijk gesloten schoentjes vind in de zomer en minder sandaaltjes.

  3. Toen ik nog een heel klein meisje(1 jaar) was kreeg ik van mijn mama een paar schoentjes die al door 4 kinderen gedragen waren(ik heb 4 oudere zussen). Zo van die bottientjes die zeker nog een maat of twee te groot waren. En ik kan je verzekeren dat er niets mis is met mijn voeten. Toen mijn kinderen klein waren kregen wij de raad om schoentjes te kopen vanaf het moment ons kindje rechtop kon staan. Een raad die wij als goede ouders dan ook volgden. Nu mag een kindje pas schoentjes hebben als het al alleen kan lopen. Je zou op de duur niet meer weten wat je moet geloven. Volg je hart en ga die schoentjes nu kopen. Ik ben al benieuwt hoe fier ons ventje zal zijn om ermee rond te stappen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s