Kiezen is verliezen

Om nog even hier op terug te komen: wanneer ben je klaar om keuzes te maken? Ik koos op mijn dertiende resoluut voor talen. Een keuze die mijn verdere loopbaan erg heeft beïnvloed. In de commentaren wordt opgeworpen dat je alles kan, als je maar gemotiveerd bent. En dat kan ik alleen maar beamen, maar… wat als ze je doen geloven dat je goed bent in talen? Dat je best trots mag zijn op je richting, want talen zijn toch zoveel verhevener dan de exacte wetenschappen? Ook al ben je diep vanbinnen niet zo’n talenknobbel. Wel, dan ga je twijfelen. Aan je kunnen. Aan je talenten.

Maar, in hoeverre laat je een kind zelf keuzes maken? Na het vierde middelbaar wilde ik stoppen met Latijn. Ik had twee moeilijke jaren achter de rug: veranderd van school en een serieuze achterstand voor een aantal vakken waaronder Latijn. Gelukkig hebben mijn ouders toen het been stijf gehouden en mij verplicht Latijn te blijven volgen. En ik heb er zowaar nog twee jaar van genoten.

Kiezen is verliezen. Door destijds te kiezen voor talen ben ik geen dokter geworden. Maar kan een mens in zijn leven niet meerdere paden bewandelen? Bij een tweesprong maak je niet noodzakelijk een verkeerde keuze, je maakt gewoon een andere keuze. Zoals er niet maar één partner is waar een mens gelukkig mee kan worden. Met een ander lief zou het anders zijn, maar daarom niet minder leuk.

 Verdorie. Interessant.

2 thoughts on “Kiezen is verliezen

  1. Mja, heel herkenbaar.
    Ik was eigenlijk een talenknobbel met een afkeer van wiskunde, maar toch ben ik Latijn-wiskunde (6u) blijven volgen. Omdat ik het nog niet wist, wat ik na het secundair wou doen. Om de opties open te houden.
    En toen ik 16 was wist ik het opeens wél: ik zou architecturale vorming gaan volgen aan St. Lucas. Mijn ouders hebben mij toen verplicht om ASO te blijven volgen die laatste 2 jaar. Achteraf gezien ben ik daar blij om want ik denk niet dat ik anders door de toelatingsexamens en de studies ingenieur-architect geraakt zou zijn.
    Maar evengoed vraag ik me af of ik geen goede lerares Nederlands zou geweest zijn. Of kinderarts, dat speelt de laatste tijd erg vaak door mijn hoofd😉

  2. Grmbl.
    Ik zou Sinologie alvast NIET opnieuw doen en ik ben er zelfs nog mee bezig! Ik had in het lager ook een talenknobbel, maar die is toen wel beginnen afzwakken in het middelbaar me dunkt. Ik heb van alles een beetje de helft, of ja, ik ben in alles ‘een beetje goed’, maar nergens echt goed in. Pruil.
    Soit, misschien ben ik wel echt goed in Chinees als ik terugkom uit Taiwan. Ha!
    Maar wat ben je dan? Een sinoloog. Wat dat is weet eigenlijk niemand😉.
    Wat ik had zou willen zijn weet ik nog niet, misschien als ik jouw leeftijd heb😉, ik laat het je dan wel weten :p

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s