Kind & Gezin: de zoveelste keer

De afspraak bij Kind & Gezin voor het prikje op één jaar hebben we twee keer moeten uitstellen wegens ziekte. Gisteren was het dan eindelijk zover. En net zoals de vorige keren, kreeg Tristan ook nu weer ‘slechte punten’.  Blokjes doorgeven, wat in augustus al niet gelukt was, weigerde hij ook nu te doen. Een probleem, vindt de dokter. Erger nog is zijn taalontwikkelingsachterstand. U leest het goed: achterstand. Behoren tot zijn actieve woordenschat: dada en poesj. Hij gebruikt deze klanken niet om afscheid te nemen of een poes te benoemen. Met dada duidt hij dingen aan. En met poesj eigenlijk ook. Volgens de dokter moet hij nu al een heleboel klanken kunnen produceren mét verschillende intonatie. Wel, Tristan zal nu even niet in een talige fase zitten, maar spreken zal hij. Mama’s zo ongerust maken, moet dat echt?

De cijfers:

Op de weegschaal: 9,820 kg

Op de meetlat: 78,5 cm

10 thoughts on “Kind & Gezin: de zoveelste keer

  1. Tsss, zo typisch. Bij Mia is het net omgekeerd, praten doet ze als een gek maar qua motoriek kan haar vriendinnetje van 9 maanden meer. Ik snap niet dat ze bij kind en gezin er geen rekening mee houden dat er kinderen zijn die zich gewoon wat trager ontwikkelen -op een vlak- maar dan gewoon sterker en vooral sneller zijn met iets anders. En oke, soms (zoals bij Mia en haar voetjes) is dat wel onrustwekkend maar soms word ik gek als ze me weeral onnodig ongerust maken…
    Achja, ze proberen ook alleen maar hun job te doen he en hebben me toch al goed geholpen en veel raad gegeven.

  2. Ik zou me ook niet te ongerust maken hoor. Mijn broer zei blijkbaar op zijn 2 jaar nog praktisch niets. Dat de dokter echt al begon te denken dat er iets mis was. Hij stapte ook pas op zijn 18 maand.
    En later bleek hij dan den intelligentste en de sportiefste van héél ’t gezin.

    Liv is trouwens ook niet van de snelsten hoor. (en zo’n boeken als ‘oei, ik groei’ en gesprekken met ‘trotse’ mama’s die hun kinderen maar zitten te bestoefen zijn dan niet altijd zo goed voor de moraal)

    Conclusie, niet teveel van aantrekken dus.

  3. Ah, ge weet het, niet te veel van aantrekken. Janne babbelt haar te pletter maar zegt niets verstaanbaar. Ik denk altijd: ze zal het wel kunnen ooit. Nu genieten van het feit dat ze het nog niet kan, want ze zal me nog de oren van het hoofd babbelen🙂

  4. Inderdaad niets van aantrekken. Hannah weigert trouwens bij Kind en Gezin om iets te doen. Blokjes worden niet bekeken, praten, stappen,… niets wil ze doen. Die dokters kunnen de kindjes op die manier toch moeilijk beoordelen.

  5. Ik sluit me aan bij de andere mama’s. Niets van aantrekken. Een jaar is nog zo jong. Drie van onze vier kinderen waren niet zo snel met hun taalontwikkeling en spraken nog heel slecht als ze naar de kleuterschool gingen en dat is allemaal in orde gekomen. Nu krijg ik bij oudercontacten altijd te horen dat ze te veel praten!🙂

  6. Niets van aantrekken , ons ventje laat goed genoeg blijken wat hij wil en wat hij kan. De verstaanbare taal komt later wel. K+G leeft teveel volgens de boekskes.

  7. Ik beken. Ik ben blogs aan het lezen in de archieven om te vergelijken met mijn dochtertje (nu 14 maanden). Zij praat nog niet (zegt mama, maar zonder de betekenis daarvan te snappen) en loopt nog niet.
    Doet me goed dit te lezen, Tristan praat nu toch ook net als andere kleuters, he?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s