En ondertussen…

… zijn Tristans haartjes weeral eens geknipt. Hij heeft nu een héél kort kopje.

… heeft hij zijn eerste traumatische douche-ervaring achter de rug. Doodsbang was ie toen hij in de douchecabine stond. Ik kan alleen maar hopen dat hij het gauw even leuk zal vinden als zijn vriendin Janne.

… kijkt hij erg boos naar al wie hem aanspreekt. Er kan geen lachje af. En als het even kan, draait hij zelfs ostentatief zijn hoofd naar de andere kant. Wij hebben altijd een verontschuldigend “Je moet het niet persoonlijk nemen, hoor. Hij doet dit bij iedereen!” klaar. Maar toch is het een beetje gênant.

… vindt hij het nog altijd niet leuk op de fiets. Ligt het aan het weer (te koud – te winderig)? Aan het helmpje? Aan het stoeltje? Wat het ook is, hij zal er toch aan moeten wennen. Ik ben echt niet van plan om terug te voet naar het werk te komen.

… hebben we ontdekt dat hij graag zo schaars mogelijk gekleed loopt. Hij minder kleren aan zijn lijf, hoe uitbundiger de stemming.

… kiezen we zijn kleertjes bij de jongensafdeling. Voor de babymaatjes is hij te groot geworden.

… is hij zijn taalontwikkelingsachterstand 😉 aan het inhalen. Hij zegt nu ook ‘oooooh’.

… slaapt hij nog altijd erg onrustig. De ononderbroken nachten zijn véél te zeldzaam.

Advertenties

4 gedachtes over “En ondertussen…

  1. Janne vond de eerste keer douchen ook vrij traumatisch, de tweede keer was ze neutraal, de derde keer was ze verkocht. Dus zeker nog eens proberen, ik hoop dat ie het binnenkort ook leuk vindt.

    Slaapt Tristan ondertussen in zijn eigen kamertje? En naar welke kapper ben je geweest? Oh en Janne loopt ook graag in haar blootje rond 🙂

  2. Als mama van een Man van 2 jaar kan ik je geruststellen:Het douchen zal er alleen maar plezanter op worden, wij zeggen nog steeds dat “ze het niet persoonlijk moeten opnemen”, tja, als hij geen zin heeft, heeft hij geen zin, punt, met het fietsen kan ik niet helpen, want Milan vindt het reuzeleuk, de kleertjes worden alleen maar stoerder, het slaapprobleem(pje) kan misschien liggen aan het dromen, en voor wat betreft die taalontwikkeling kan ik alleen maar hopen dat het bij Tristan sneller gaat dan bij Milan (maar als logopediste duurt het altijd te lang, trust me…)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s