Hoe ik mijn dag boos begon…

Vanmorgen zag ik twee mensen rennen om de bus te halen. Ze zagen de bus in de verte aankomen en repten zich naar de bushalte. Maar ze waren niet van de jongsten, dus het ging wat moeizaam, dat lopen. Toen de bus hen voorbij reed, deed de man teken naar de chauffeur om even te wachten aan de halte. Ik ben er getuige van dat de chauffeur dit heeft gezien.

Aan de halte stapten wat schoolkinderen op. Het koppel was er bijna. Maar de bus zette weer aan. Om zonder het koppel te vertrekken.

Het waren allochtonen. En ik heb zo’n vermoeden dat de chauffeur daarom zo lomp reageerde. ’t Is maar een veronderstelling, natuurlijk. Maar ik word er wel heel erg boos van.

Advertenties

4 gedachtes over “Hoe ik mijn dag boos begon…

  1. Je vermoeden zou wel eens kunnen kloppen.
    Gisteren vond ik wel (ik neem niet zo regelmatig de bus, maar gisteren dus wel) dat de vriendelijkheid van de chauffeurs er niet op vooruit gagaan is.
    Verzuring en verrechtsing neemt erstige vormen aan.

  2. als ik achter de bus hol laten ze me er ook nooit in. Die keer dat ik met een buggy aangehold kwam was ik wel echt boos. Die buschaffeur had geen zin om nog te wachten tot ik die buggy helemaal in de bus kreeg dus reed hij maar verder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s