Tristan op logement

Ik mis zijn ochtendgeurtje. Zijn wijzende vingertje. Zijn pientere oogopslag. De manier waarop hij fronst als hij iets grondig onderzoekt. Zijn zotte buien. Ja, zelfs zijn huilbuien. Ik mis zijn zachte nekje. Zijn perfecte teentjes. Zijn korte, dikke beentjes. Zijn stevige armpjes. Hoe hij zijn handjes naar me opsteekt als hij weer eens een knuffel nodig heeft. Hoe hij parmantig in de woonkamer rond stapt. Hoe hij een koekje binnensmikkelt. Ik mis zijn vastberadenheid. Zijn nieuwsgierigheid. Maar ook zijn koppigheid en zijn ongeduld.

Drie dagen is gewoon véél te lang.

2 thoughts on “Tristan op logement

  1. Maar des te blijer ben je als je ze terugziet, niet ? Ik probeer er elke keer van te genieten als Jitkse op logement is maar op hetzelfde moment mis ik haar. Grappig, hé, hoe graag je die kids ziet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s