Territoriuminstinct

Gisteren kwam Janne spelen. Van zodra er zich een ander klein wezentje in ons huis bevindt, begint Tristan met territoriumafbakening. Zelfs het speelgoed waar hij nooit naar omkijkt, wordt plots erg begerenswaardig. Toen Janne op het fietsje zat, ging Tristan in de aanval. Hij pakte haar bij haar kraag en sleurde haar van de fiets. Maar dat had nu net het effect dat hij niet wilde bereiken: ik nam Janne in de armen en wierp hem boze blikken toe.

Ik dacht dat Janne het hem nooit zou vergeven. Maar Tristan gedroeg zich voorbeeldig en Janne toonde zich vergevingsgezind. Even later zaten ze mooi ‘samen’ te spelen. Het werd zelfs een heel fijne avond. Met twee zotte kindjes. Erg gekke kindjes.

5 thoughts on “Territoriuminstinct

  1. Da’s inderdaad altijd leuk, je eigen kind bezig zien met leeftijdgenootjes.
    Liv is ook wel een jaloers madammeke op haar speelgoed hoor. En als ze dan bij een ander komt is ’t speelgoed van dat kindje ook véél belangrijker dan ’t kindje zelf😉

  2. Zalig om je kind te zien (samen)spelen met een ander kindje. Ik kijk ook steeds mijn ogen uit als er hier kindjesbezoek komt. Wel knap dat ze – na het fietsvoorvalletje – toch zo mooi samenspeelden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s