Evolutie

Hij babbelt meer. Hij breit zijn nonsenswoordjes aan elkaar tot heelder volzinnen. Het enige woordje dat enigszins aanleunt bij het Nederlands is poesj, waarmee hij alle dieren en boeken benoemt. Geen mama. Geen papa. Geen koek. Geen nog. Zelfs geen nee. Maar gisteren meenden we een voorzichtig rista te ontwaren toen we foto’s bekeken en hij zichzelf aanwees.

Hij begrijpt meer. Als ik zeg dat ik zijn melkje ga klaarmaken, loopt hij alvast naar de keuken en kijkt hij verwachtingsvol naar de microgolf. Hij voert eenvoudige opdrachtjes uit zoals iets halen, naar iemand toelopen,… Hij begrijpt ook maar al te goed dat het bedtijd is en probeert het zolang mogelijk te rekken door met zijn allerbeminnelijkste blik extra tijd af te kopen.

Hij wordt steeds beweeglijker. Hij stapt al wat vaster. Klautert op trappen. Laat zich soepel van de zetel glijden. Gaat nu overal zelf achterwaarts zitten. EnΒ hij trappelt van contentement. Of van opwinding.

Dat alles maakt hem een vrolijk, klein kapoentje. De Tristan van nu is opmerkelijk joliger dan de Tristan van pakweg 4 maanden geleden. De kwaliteit van zijn nachten draagt hier ongetwijfeld toe bij. Leve de evolutie!

Advertenties

3 gedachtes over “Evolutie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s