Als je het niet kan zeggen, heb je dorst

Niet kunnen praten moet vreselijk frustrerend zijn. Gisteren was Tristan nogal overstuur, dus gaven we hem een banaan. Dat is zijn lievelingsfruit en meestal is het grootste verdriet hiermee van de baan. Na de banaan heeft hij even rustig naar TikTak zitten kijken. Maar toen begon hij terug te wenen. Hij wees naar de keuken. Nog honger, dachten we. Dan maar een boterham. Toen we aan tafel gingen en hem een bordje gaven om wat mee te eten, was het hek helemaal van de dam. Hysterisch huilen. Niet willen eten. Vermoeidheid, dachten we. In bed dan maar. Gelukkig gaven we hem eerst nog wat water te drinken. Want wat bleek: hij had gewoon verschrikkelijke dorst! Nadat hij zijn halve flesje had leeggedronken, was hij weer helemaal zijn vrolijke zelf.

Kon hij maar gewoon zeggen wat het probleem is…

4 thoughts on “Als je het niet kan zeggen, heb je dorst

  1. En eenmaal ze al enkele woorden kunnen zeggen verwachten ze ook dat je al het gebrabbel verstaat en kijken ze zo ongeduldig en geërgerd als je het niet dadelijk begrijpt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s