De eerste amandelloze dagen

De eerste dag was de beste. Ik was een beetje zenuwachtig vóór de operatie, een beetje draaierig erna, maar voor de rest voelde ik me verbazingwekkend goed. Geen pijn. Geen andere kwaaltjes. Ik werd natuurlijk ook goed gesoigneerd. Hoe kan het ook anders, in het beste ziekenhuis van Gent? ’s Avonds had ik een bloeding. Even paniek, maar met wat ijswater was het gelukkig snel weer gepasseerd.

Dag twee begon wat vervelend. Ik was misselijk, maar ik kreeg een paardenmiddel in mijn baxter gespoten en toen ging het al heel wat beter. Om 9.00 op consultatie bij de dokter. Die zag dat het goed was en stuurde me naar huis. Thuis had ik meer pijn, eten ging moeizamer, maar hé, we gaan niet klagen, ik had het véél erger verwacht.  

Dag drie is tot nu toe veruit de slechtste dag. Vannacht veel pijn gehad. Die pijnstillers werken maar een goeie twee uur, maar ik mag maar om de zes uur een pilletje nemen en van het straffe spul mag ik maar één per dag. Ik heb ook vreselijke hoofdpijn en ik voel me slapjes. Maar enfin, we maken het gezellig in bed met ijswater en boekjes. De deur van het terras staat open, dus de zomer komt heerlijk binnengewaaid. En vanaf nu kan het alleen maar beter gaan, toch?

10 thoughts on “De eerste amandelloze dagen

  1. Pfoe, doet me even terug denken aan mijn dagen na de operatie. Brrr…
    Ik kreeg toen Valtran voorgeschreven. Druppels waarvan ik echt in hogere sferen terecht kwam🙂

    ps: het moest weer lukken deze morgen. Onze zonen zagen er compleet identiek uit (zelfde t-shirt en zelfde shortje). Echt grappig!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s