Dag vier en vijf

Verdorie. Dag vier was nochtans goed begonnen. Beetje wankel op de beentjes, dat wel. Maar ik kon het met één pijnstiller uithouden van 5 uur ’s morgens tot 4 u ’s middags. Ik dacht: ik ben genezen. En ik heb nog 11 mooie dagen ziekteverlof voor de boeg, wat is het leven mooi.

Te vroeg victorie gekraaid. Na het avondeten is de pijn in alle hevigheid teruggekeerd. En vandaag, dag vijf, ben ik met hevige pijn opgestaan. Pijnstillers helpen bijna niet. Ik zal dus toch nog wat geduld moeten oefenen😦

Ik probeer ook zo weinig mogelijk te praten. Het voelt gewoon niet goed. Beetje vervelend met Tristan die verwacht dat ik boekjes voorlees of die af en toe met luide stem terechtgewezen moet worden. Gelukkig neemt Stefaan mijn taken maar al te graag over. Er is een toegewijde huisman aan hem verloren gegaan.

5 thoughts on “Dag vier en vijf

  1. Oeioeioei, wat staat me nog te wachten… Hopelijk gaat het snel beter!!! Ik ben intussen net thuis, de wieken zijn vandaag uit mijn neus gegaan (quel horreur, gelukkig duurt dat niet te lang), eten lukt voorlopig met pijn en die draadjes zitten vreselijk in de weg… Het beste nog, hé lotgenootje!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s