Jamie Cullum, I love!

Gent Jazz is altijd een beetje feest. Gisteren was het niet anders. Meer zelfs: het was ge-wel-dig! Jamie Cullum heeft alle verwachtingen en méér ingelost.

Ik maakte gisteren trouwens ook kennis met mijn lotgenootje. En Tristan heeft zich voorbeeldig gedragen bij Janne.

Oh, en heel veel mensen hebben echt geen gevoel voor ritme. Ik heb me blauw geërgerd aan het meisje naast me dat voortdurend uit de maat klapte. Sommige festivalgangers zijn ook ronduit onbeleefd. Ze duwen, ze steken hun gat naar achter, ze blijven stokstijf staan, omdat je toch maar niet in hun buurt zou blijven staan. Ze eigenen zich hun plekje soms wel erg hardhandig toe. Eén mens duwde me bijna omver. Maar enfin, we hebben het overleefd. En toegegeven, als je tussen de massa staat, krijgt het hele podiumgebeuren toch een extra dimensie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s