Ik win: hij komt!

Ons kind al dan niet laten geloven in de Sint. Toen er van Tristan nog lang geen sprake was, hadden Lief en ik hadden er wel eens een ‘discussie’ over.

De Sint is een oude, vieze vent. We leren onze kinderen om niet met vreemden om te gaan, maar eens per jaar moeten ze wel op de schoot gaan zitten van een vreemde man met baard. We kopen mooie kadootjes, maar de Sint gaat met de eer lopen. Liefs visie.

Ik, daarentegen, krijg maar niet genoeg van het hele Sintgebeuren. Ik voel nog steeds de kinderlijke verwachting en de nieuwsgierigheid van de weken die aan zijn komst voorafgaan. Om nog te zwijgen van het immense contentement als je wat in je schoentje vindt. De mandarijntjes, chocolaatjes, speculaasjes, picknickjes en sintkoeken maken november dé orgastische maand bij uitstek. En als het aan mij ligt zingen we het hele jaar door ‘Zie ginds komt de stoomboot’. U leest het, ik ben voorstander.

De strijd werd al eerder beslecht in mijn voordeel. En nu Tristan in de crèche wordt ondergedompeld in deze zalige traditie, lijkt ook Stefaan een beetje te draaien. Meer nog: hij is gecharmeerd door Tristans sympathie voor de Sint. Ha! De aanhouder wint. *steekt nog een chocolaatje achter de kiezen*

Advertenties

9 gedachtes over “Ik win: hij komt!

  1. Haha super! Geniet maar van uw chocolade!

    Ik denk wel dat het niet zo leuk zou zijn voor hem mocht hij niet geloven in de Sint. Hij mag dat dan tegen geen enkel kindje in zijn latere klas vertellen (en doe hem maar eens zwijgen). Ook doen ze op school, vaak in de lagere klassen, veel lessen over de Sint. Dus, al goed dat je gewonnen hebt! 😉

  2. Zelf ben ik nog altijd enthousiaster dan mijn zonen als ik een Sint zie. Precies of dat zij dat hele verkleedgedoe al door hebben terwijl ik er nog zo graag zou in willen geloven 🙂

  3. Ik snap Stefaan zijn visie, maar de fantasie die het sinterklaasgebeuren tweegbrengt bij die kleine kindertjes is onbetaalbaar. Ik ga ook ieder jaar weer helemaal mee met het hele gebeuren, zalig toch!

  4. Als je er heel nuchter over denkt, heeft Stefaan gelijk. Maar als je ziet hoe enthousiast bijna alle kinderen zijn, enkel al door de magie, het mysterie, de spanning, dan plooit toch iedereen? 🙂

    Alleen ga ik er wel proberen over te waken dat mijn dochters op een ‘zachte’ manier ooit te weten komen dat de Sint eigenlijk niet bestaat om trauma’s ter vermijden…

  5. Ik wou niet liegen tegen mijn zoontje. En dat is heel moeilijk met eentje die maar blijft doorvragen. Dus, toen hij mij vlakaf vroeg “Maar wie brengt dan die cadeautjes, als de heilige Nicolaas al lang dood is? Jullie dan? Jullie, mama?”, heb ik hem eerlijk geantwoord en hij was nog maar pas 5. Nu voel ik dat hij het nog zo graag zou geloven. Toch een beetje jammer. Maar al die leugens, vinden jullie dat niet lastig?

  6. “liegen” over de Sint lijkt me nu nog het makkelijkste principe om te doorbreken, ik weet nog hoeveel bewondering en plezier ik als kind door die vieze oude man had!
    En blijkbaar hoort het slopen van sommige principes nu eenmaal bij het opvoeden van een kind 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s