Plasjes

We proberen Tristan zindelijk te krijgen en het begint aardig te lukken. Oké, er is af en toe een accidentje. En soms wil hij om de vijf minuten op zijn potje. Om dan na 2 seconden weer recht te veren en ‘edaan’ te roepen. Maar kijk, hij is vandaag al de hele dag droog.

Hij doet het dus beter dan zijn moeder bij wie de zindelijkheidstraining, ik citeer: “de ergste fase uit de hele opvoeding” was. Dat bewijst nog maar eens dat ik een braaf meiske was. Veel te braaf eigenlijk. Maar dus ook een controlefreak. Ik wou mijn pipi niet loslaten. Jeezes, 2 jaar en niet kunnen loslaten. Hoe gek kan je zijn?

Enfin, mijn plasjes kan ik ondertussen wel al loslaten. Meer nog, ik heb een klein blaasje. Vooral de nachtelijke plasjes zijn vervelend. En het betert er niet op met zwanger zijn. Geen pretje, zo in uwen halfbloten de trap aflopen in de vrieskou naar het kleinste kamertje. Voor een plasje van niemendal begot.

5 thoughts on “Plasjes

  1. Oh, oh, ik herken het weer : de véél te kleine blaas, ’s nachts een 3tal keer uit mijn bed (idd voor een paar druppels)… De geneugten van het zwanger zijn😦

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s