Klaagzang van een week moederhart

Het was maar sobertjes, mijn derde Moederdag. Ik wist dat ik van de wederhelft niets moest verwachten. Hij is niet de meest attente. En hij vind Moederdag een stomme traditie. “Weg met alle tradities”, heb ik gisteren dan maar geopperd. “Dus ook geen kerstboom meer en het bijhorende dorp met van die huizekes die den helft van onze living in beslag nemen.” Voila, schoon compromis, leek me. Toch deed het een beetje pijn.

Toen zei hij: “Als je geen kerstboom zet, dan kwets je niemand. Maar oh wee als je moederdag vergeet. Of een verjaardag. Daarom vind ik dat geen leuke dagen.” Voor hem moet het dus allemaal niet. Ik hoef nochtans geen cadeaus. Geen dure spullen. Geen ontbijt op bed. Een knuffel is genoeg. Een ‘jij-bent-de-beste-mama-van-de-wereld’, ook al ben ik zijn mama niet. Ach, niemand is perfect. Stefaan is de beste, voor mij, voor Tristan, voor Larfje, voor altijd. Maar een moederhart is week. Het koestert soms verlangens waar mannen geen weet van hebben. Of geen raad mee weten.

Enfin, gelukkig was er Tristan, die zich gisteren – zonder ook maar enig besef te hebben van moederdag – voorbeeldig heeft gedragen. Toen ik hem naar zijn bedje bracht, zei hij: “Bij mama blijven. Samen slapen.” Dat was mijn cadeau. Zijn blijk van liefde. En zo werd het alsnog een beetje feest.

13 thoughts on “Klaagzang van een week moederhart

  1. Ik vind Moederdag een beetje dubbel. Ik krijg de kriebels van die overdaad aan reclame voor dure cadeaus. Maar ik vind het wel leuk dat het een dag is dat moeders in de bloemetjes gezet worden, vooral figuurlijk dan. Een extra verwendagje dat zich uit in kleine dingen waardoor je het gevoel krijgt dat je geapprecieerd wordt voor wat je allemaal doet voor je kind(eren). Niet meer of niet minder. Net zoals de papa’s dat ook verdienen op vaderdag.

    Mijn man en ik hebben elkaar nooit iets gegeven op moeder- en vaderdag. Wel gaat hij met de meisjes naar de bakker achter koffiekoeken, versiert hij met zijn dochters de tafel en oh ja, hij heeft een doos pralines gekocht🙂 Maar vooral heb ik het gevoel gekregen dat hij me geen slechte mama vindt. Het allerbelangrijkste.

  2. tja mannen…
    wederhelft zei vorige keer nog dat ik zijn moeder niet was, maar dit jaar pakte ik het anders aan: ik zei gewoon dat hij samen met isla iets moest gaan kopen en verstoppen (want hij was er op moederdag niet eens).Het werd een doosje snoep…
    Gisteren bij thuiskomst kreeg ik zelfs bloemen…
    dus er is hoop, al moet je het soms wel wat sturen in de richting die je wil😉
    Enne… de kids maken van elke dag moederdag

  3. Moederdag (en vaderdag, even belangrijk!) lijkt me iets wat helemaal niet naar voren moet komen in dure cadeaus. Maar het mag wel eens gezegd worden, dat je een goede mama bent, dat kan nooit genoeg worden gezegd vind ik. En de papa mag dat gerust ook vinden, zeker als kindje nog te klein is om dat zelf te beseffen. Iets zelf maken of een leuke attentie zoals naar de bakker gaan, is voldoende.
    Mijn eigen moeder geef ik meestal een bloempje, of iets anders kleins. Deze keer had ik zelf een bloempje gehaakt, en ze was zwaar onder de indruk🙂 Ik was er alleszins zelf trotser op dan op het gekochte bloempje. Geld verdienen kan ik al lang, uitgeven al veel langer🙂

  4. ’t Was hier net hetzelfde… En dat moet zeker niet veel zijn, zoals je zegt, gewoon, een kleine attentie. En ja, ook ik had het er opnieuw moeilijk mee, net zoals de voorbije jaren. En dat zwanger lijf zorgde voor nog meer weemoed. Het ergste vond ik dat er wel tijd was om een cadeautje te halen voor zijn mama en dat we ook koste wat het kost daar langs moesten zondag. Het werd dus een hectisch dagje…
    Ik kreeg wel de belofte dat volgend jaar de hele zondag voor mij gereserveerd wordt. Ben benieuwd…
    Ik koop telkens wel iets voor vaderdag en zorg er voor dat hij wel een toffe dag heeft. Zo voelt hij zich dan nog een beetje schuldig. Slecht hé😉

  5. Dat je hem de hele dag hebt moeten missen, dat is onze schuld. Maar we hebben er hem wel aan herinnerd, maar het was toen al te laat, vrees ik. Peter had bloemen mee voor mij, hij had beter ook bloemen meegenomen voor Stefaan om aan u te geven!🙂
    Peter was mijn moederdag vergeten toen ik nog geen moeder was maar wel al zwanger. Hij heeft een bende hormonen over zich gekregen, niet normaal. Sedertdien vergeet ie dat nooit meer!🙂

  6. Ik begrijp je teleurstelling volkomen. Hier ook zo’n wederhelft die het niet zo heeft voor al die tradities en verplichtingen, maar ik heb dat dus (toen ik zwanger was van Wolf) opgelost door te stellen dat cadeaus AB-SO-LUUT niet hoefden, maar eraan denken zeker en vast wel. En dat is niet in dovemansoren gevallen… Dit jaar had hij voor een ontbijt gezorgd, zowel voor mij als voor zijn eigen moeder, bij ons thuis. En Wolfje had iets gemaakt in de kribbe (was ik echt wel blij mee !).
    Het scheelt dat bij ons moederdag altijd vlakbij de dag valt waarop we x aantal jaren samen zijn (we zijn niet getrouwd, dus dat blijft dan wel speciaal…). Ook daar hoeven cadeaus niet, maar een attentvol ‘ik ben het niet vergeten’ apprecieer ik des te meer.
    En zoals iemand al zei… misschien moet je je teleurstelling nog net iets duidelijker maken? Zonder daarbij de materiële aspecten (cadeautje krijgen) te benadrukken?

  7. Ik ben nog geen mama, maar ik denk wel dat ik het later fijn zou vinden als de wederhelft eraan zou denken.

    Een klein gebaar zou al volstaan, gewoon als blijk van erkenning.

    Slaat hij dan ook vaderdag over?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s