Lekker makkelijk. Of toch niet?

Twee zoontjes hebben is lekker makkelijk, dacht ik. Tristans kledij en speelgoed geven we gewoon door aan Myrddin. Niet dus, blijkt nu. Want Tristan was een winterkindje. Toen hij maatje 68 begon te dragen, was het zomer. En zomer, dat is korte broeken en T-shirts. En laat het nu net iets te fris zijn om met blote benen buiten te komen. Maar je hoort mij niet klagen, hoor. Het is een reden om eens goed te gaan shoppen.

 Als de groeispurt van het eerste jaar achter de rug is, zal dit probleem zich niet meer voordoen. Tristan past nog altijd in zijn kleren van vorig jaar. En het lijkt misschien wel zielig, zo’n klein broertje dat alle afdragertjes krijgt. Maar daar zitten dus echte wijze dingen bij, hé. Ik ben blij dat ze nog een tweede leven krijgen bij Myrddin. En natuurlijk zal Myrddin nog nieuwe spulletjes krijgen. ’t Ventje wordt heus niet achtergesteld!

 Vinden jullie dat trouwens ook zo leuk, kleertjes kopen voor de kinderen? Ik vind dat zelfs leuker dan mezelf in een nieuwe outfit steken.

Advertenties

14 gedachtes over “Lekker makkelijk. Of toch niet?

  1. Oh, ik ben ook blij en opgelucht dat Marie nog dingen kan dragen die ik gekocht heb voor Nora. Ik zou het zo zonde vinden om sommige kledingstukken van Nora te moeten opbergen of weggeven of verkopen zonder er nog ‘geniet’ van te hebben…

    In begin klopte het bij ons trouwens ook niet: Nora van eind september, Marie van begin maart. Maar dat lost zichzelf wel op, zoals je zelf zegt. Nora en Marie schelen 17 maanden maar in lengte en kledingmaat schelen ze eigenlijk maar een jaar dus dat komt perfect uit 🙂
    En inderdaad, hier krijgt Marie ook wel meer dan genoeg nieuwe spulletjes ook.
    En zelfs dochter nummer 3 zal ‘afdankertjes’ moeten dragen 😉

  2. Tuurlijk! Dat gebeurt hier ook. De leuke kleertjes die de oudste te klein zijn, kunnen zo naar de kast van kleine zus. Hier is het soms zelfs ruzie omdat grote zus er niet meer in past en ze het niet kan verdragen dat kleine zus ze dan mag dragen…

    Ik betrap me er soms wel op dat ik voor de oudste makkelijker iets maak of iets meer uitgeef voor deftige kwaliteit met ’t gedacht dat kleine zus er dan ook nog geniet van heeft…

  3. Hier drie jongens op een rij. Kleren worden ook van groot naar klein doorgegeven, hoewel er bij nummertje drie vaak het schoonste wel af is. Hoe groter ze worden, hoe makkelijker er gaten in de broeken komen of de broekspijpen onderaan helemaal afgelopen zijn. En rompertjes zijn vaak tot op de draad versleten (in ieder geval aan de drukknopen).
    Eigenlijk betrap ik me erop dat ik me ook voor de jongste nog makkelijk laat gaan (maar ik koop wel heel veel in de solden aan -60% 😉 ). En ik merk ook dat ik in de kast ook vooral naar die mooie nieuwste spullen grijp. Ik haalde pas nog een doos kleertjes van de zolder, heb nog steeds geen idee waar ik ze kwijt kan, want de kleerkast van Nand puilt nu al helemaal uit.

  4. Hier gaan de kleren van grote broer zelfs naar kleine zus. Al steek ik kleine zus toch niet makkelijk in de broeken en T-shirts van grote broer (van toen die klein was natuurlijk). Volgens Tom een excuus om te kunnen gaan shoppen. Maar toch vind ik dat dat niet past. Wel de body’s en pyjama’s. En ook de lekkere stoere truien met een tractorke op. Al is het wel een heel klein tractorke 😉
    Maar inderdad, ondertussen zitten we nog maar aan een 62 en kloppen de seizoenen ook niet meer. Want ’t is al geen weer meer om T-shirts met korte mouwkes te dragen.

  5. Arrrrghl, ik ben gék op kinderkleertjes kopen. Ik ben altijd al een fervente shopper geweest, maar van kinderkleertjes kan ik nog minder afblijven dan van kleren voor mezelf.
    Wat niet wil zeggen dat ik Fien helemaal in het nieuw steek, trouwens. We krijgen zó veel door van familie en vrienden dat ik eigenlijk nauwelijks iets zou moeten bijkopen. Maar dat is wel handig, want dan kan ik voor haar echt de kleertjes kopen die ik wíl kopen, en hoef ik geen geld te verspillen aan een basisgarderobe.
    Een volgend kindje mag gerust een meisje aan het begin van de zomer zijn, dan kan ik die heerlijk schattige kleertjes allemaal nog een keer gebruiken. En is het een jongetje, dan krijgt hij de leuke unisexkleertjes van zijn zus én heb ik een reden om nieuwe te kopen. Dubbel win!

  6. Ik koop ook nog liever voor de kinderen dan voor mezelf. Al probeer ik wel op te letten, want voor je het weet ben je een fortuin kwijt. Doorgeven lukt niet meer zo goed. Zoals Ilse zegt: sneller gaten in de broeken, afgesleten onderaan. Twee van onze kinderen bijten ook op koordjes, mouwen,… Soms krijgen we ook wel eens wat van familie, vrienden, collega’s,… Fijn, maar zelf kopen vind ik toch nog leuker. Nu ze ouder worden, vind ik het moeilijker om mooie, betaalbare kleren te vinden, die zij zelf ook mooi vinden.

  7. Haha, ik had net hetzelfde voor. Een herfst- en een lentekindje, en dat durft in de zomer wel eens niet goed uitkomen …. Maar er wordt hier ook heel veel doorgegeven, alhoewel ik nu merk dat het met de lange broeken niet meer lukt. Er zitten zelfs gaten in de knielappen …. Dus ben ik content dat ik voor onze kleineman een hele resem nieuwe broeken kan kopen 🙂

  8. Jaaaa, baby/kinderkleertjes kopen is veel leuker dan kleren kopen voor jezelf. Van mij mag er gerust nog een meisje volgen zodat ik al die leuke spullen nog eens kan gebruiken. En sommige kleertjes zijn na één kind al zo versleten dat een eventueel zusje toch vanzelf ook nieuwe spulletjes zal krijgen. En zolang er geen eventueel zusje is mag metekindje Fien van Joliens kleertjes genieten. Ook heel leuk om op die manier nog wat van mijn favoriete jurkjes terug te zien!

  9. Ik moet mezelf bijna dwingen om eens kleren voor mij te kopen, terwijl het vroeger eerder andersom was. Onze dochter daarentegen, die heeft er meer dan genoeg. Het is sterker dan mezelf.
    Doordat de voorbije zomer zo kort was (allez, het goeie weer dan toch) heeft ze zeer veel kleedjes e.d. maar één keer kunnen dragen. Echt zonde, dus ik hoop dat we nog een dochtertje krijgen! Zal maar mikken voor ’t juiste seizoen dan ne keer dat we er terug voor gaan 😉

  10. Het is gewoon verslavend, dat is het !!
    Ik durf de inhoud van mijn dochters kleerkast aan niemand te tonen, hij puilt gewoon uit … Geen al te dure dingen of zo, er bestààn gewoon zoveel mooie dingen voor kinderen, en er hoeft niet te veel gepast te worden, geen zoektocht naar verhullende vormen, de kleuren en prints zijn zo leuk, …
    En doorgeven ? Ik kan alleen maar HOPEN dat ik ergens nog eens een dochter maak, zodat het nog eens kan “dienen”, want er zijn toch veel babykleertjes, waar nog niéts aan is en zo zie ik ze ook nog eens !!

  11. Hier ook van dat. Kinderkleertjes zien er toch duizend keer leuker uit dan kleren voor jezelf, dus waarom niet? Hier zit tussen de jongens 5,5 jaar en hoewel de jongste de kleren van de oudste perfect zou kunnen dragen, is mijn stijl in die jaren helemaal veranderd en grijp ik dus steeds naar de dingen die ik recent zelf kocht. De jongste heeft waarschijnlijk zelfs meer nieuwe dingen dan de oudste ooit had. Ook al komt er niet nòg een kindje. Zelfs niet het zusje dat het evenwicht zou moeten herstellen in ons gezin 🙂

  12. De dingen die ik doorgaf van grote boer naar kleine zus zijn de pyamakes, bodiekes en broekskes, ik vind da wel iets hebben zo’n klein meisje met een stoere broek. Het seizoen zou hier een rol kunnen spelen maar omdat kleine zus zo klein is en dus wat achterligt passen de kleertjes van Tiemen haar nu perfect :-). Om te compenseren koop ik me wel arm aan meisjesbovenstuks met veel roze en frullekes, ‘tis erg maar waar. En kleedjes! Ik durf nie zeggen hoeveel ze er in haar kast liggen heeft (veel gekregen wel). Ik heb mij nu een beetje een nieuwe garderobe moeten aanschaffen wegens nieuwe maat na de laatste zwangerschap maar anders kom ik gegarandeerd thuis met gerief voor de kindjes en niks voor mezelf..

  13. Ik vind het helaas veel te leuk. En terwijl mijn pluszoon van zes tot over een maand nog in een 104-110 zat, is nu een 116-122 plots maar net genoeg. En ik had van’t weekend een hele hoop dingen gekocht, waarvan ik verwachtte dat ze veel te groot zouden zijn. Maar nee, maar net gepast, hij gaat het niet eens meer lang kunnen aandoen (zeker niet als dat met dit tempo blijft verder gaan, dat groeien :-))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s