32! Wanneer is dat gebeurd?

Dertig worden, ik heb het nooit erg gevonden. Het past bij het leven dat ik leid. Bij het hebben van een man, een vaste job, een huis, een kind en nog een kind. Met die drie vooraan voelde ik me niet minder jong, niet minder zot, niet minder wild en onbezonnen.

Maar sinds gisteren tel ik 32 lentes en plots is het besef gekomen dat ik een dertiger ben. Een dertiger! Allez jong, wanneer is dat gebeurd? Ik voel me nog steeds het meisje van pakweg twintig jaar geleden. Het dartele springding. Het piekerprinsesje. Soms vraag ik me af of ik ooit echt volwassen zal worden. Maar moet dat eigenlijk? Ik vind het best okรฉ zo.

Advertenties

10 gedachtes over “32! Wanneer is dat gebeurd?

  1. Ik moet altijd kei lang nadenken wanneer ze me vragen hoe oud ik ben. Spontaan zou ik er “22” uitfloepen, maar dan besef ik plots ook dat ik al een dertiger ben.. och ja, het is maar een getal. Ik voel me ook nog steeds een meisje ipv een mevrouw hoor ๐Ÿ˜‰

  2. ik heb dat ook: hoe ouder ik word, hoe meer ik denk “ben ik nu volwassen” terwijl ik daar als 18 jarige wel van overtuigd was ๐Ÿ˜‰
    soms heel soms brengt het ouder worden wel wat meer rust, maar ik heb bijna een jaar voorsprong ๐Ÿ˜‰ dus misschien verdwijnt dat gepieker ooit ๐Ÿ˜‰

  3. Volwassen zijn is voor mij de verantwoordelijk nemen voor je eigen leven en eventueel voor anderen. Je hebt een huis (of twee), kindjes en een vaste relatie, het lijkt me dat je verantwoordelijkheid genoeg neemt. Al de rest is bijzaak. Je kan perfect volwassen zijn en een zotte koei, een onnozel springding, een dartel kalfje in de wei, een piekerprinsesje of een droom-edaris. Geniet van je leven, 32 is een schoon getalleke (maar 33 is nog mooier…)

  4. Gek hรจ. Ik voel mij ook nog geen echte dertiger (hoewel reeds 31). Op de naailes voel ik mij zelfs terug 16, gezien de gevorderde leeftijd van mijn juf en hoe zij zich gedraagt tegenover mij ๐Ÿ˜‰ Als ik erover nadenk, politieagenten hebben ook dat effect op mij.
    Meestal voel ik mij 25. (Behalve als de kindjes slecht slapen en ik dan vroeg moet opstaan)

  5. Gelukkige verjaardag!
    Hier ook datzelfde gevoel. Net alsof ik een paar jaar heb overgeslaan. Er ‘jong’ uitzien helpt anders ook niet. Mensen kijken altijd vreemd als ik zeg dat mijn oudste bijna 8 is (en ik bijna 34).
    Maar eigenlijk maakt dat getal niets uit. Als je maar jong van hart en geest blijft.

  6. Ondanks het besef: proficiat!! Ik ben gestopt met tellen toen ik 30 werd, nu reken ik in termen van elf-en-twintig als het goed gaat, en ‘euhm, gaat jou dat iets aan’ als ik een minder dagje heb. Blijf vooral 20 in je hoofd ๐Ÿ™‚

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s