Student af

Het is hier stil. Reden? Ik heb massa’s leuke plaatjes op het fototoestel staan, maar ik krijg ze niet opgeladen. Bij die plaatjes horen verhaaltjes. Over zon en zand, veel zand. Maar zolang onze aftandse laptop weigert om de plaatjes op te laden, moeten we het dus even zonder beeldmateriaal stellen.

Dus zal ik het maar eens hebben over het nostalgische tripje dat ik gisteren maakte. Op de hogeschool vierden ze 50 jaar logopedie en audiologie met een symposium en een receptie. De opkomst was eerder magertjes, maar het was fijn om nog eens door de gangen van Vesalius te lopen. Om met de docenten te praten over vroeger en nu. Ik kwam er zelfs de ouders van mijn eerste liefje tegen. Ik had hen sinds de laatste kus, ondertussen dertien jaar geleden, niet meer gezien. Altijd leuk ook om je voorbeelden terug te ontmoeten. Want wie heeft dat niet, zo’n docent naar wie je opkeek, die je inspireerde en die je keuzes bepaalde?

De terugrit mocht eeuwen duren. Ik waande me weer even student. Op de fiets door het UZ, de Heuvelpoort over, de Overpoort. Even dacht ik: “Ik spring binnen bij Charlotte. Of misschien is Lien wel thuis. Of kan ik Leen eens bezoeken.” Maar die tijden zijn voorbij. Onaangekondigd bij iemand aanbellen, dat doet een mens zo vaak niet meer als er kindertjes zijn. Jammer eigenlijk. Spontane ontmoetingen zijn vaak de mooiste.

Dus trapte ik verder, over het Sint-Pietersplein, langs de Vooruit, naar beneden bollen tot aan de Koestraat en dan huiswaarts door het Baudelopark. Ik voelde me verweesd toen ik de voordeur achter me dichttrok. Plots was ik weer student af. Nostalgie doet rare dingen met een mens. Maar dit huis, waar mijn kindertjes veilig liggen te slapen, waar ik me dicht tegen mijn liefje kan aanvleien, dit is mijn heden. En mijn toekomst.

8 thoughts on “Student af

  1. Wat een mooie post!
    Ik word me hoe langer hoe vaker bewust van de vergankelijkheid van mijn studentenleven, over een paar maanden ga ik een deel van die mensen nooit meer terugzien. Over een jaar is het voor mij dan volledig gedaan. Nostalgisch of triest, ik weet niet hoe ik het moet benoemen.

      1. @ nike: ik vond het jammer dat het niet in het weekend was, dan was ik zeker ook eens geweest.
        Corthals? zo grappig🙂
        Martens is een voorbeeld in mijn denken, had jij ook les van haar?

  2. mooi!
    @ maaike: ik ben ook niet geweest… voormiddag wel naar reva-beurs, dus wel eventjes terug in gent, maar namiddag was ik alweer hier mijn best aan het doen🙂

  3. Mooi geschreven! Ooh nostalgie .. ik ruik grootstad Gent weer als ik denk aan de fietsritten door de regen naar de keramiekstraat ..
    Ik ga helemaal akkoord met de omschrijving van Paul Corthals. Van zijn slag docenten waren er jammer genoeg niet veel in onze tijd.
    Ik had ook graag nog eens door de gangen van Vesalius gewandeld, maar zo van Hasselt naar Gent na ne werkdag .. ’t zal voor een ander keertje zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s