De buikkwestie

Myrddin heeft een dikke buik. Altijd gehad. In verhouding met de rest van zijn lijfje (magere armpjes en beentjes) is zijn buik gigantisch. Het valt iedereen op. En mij niet in het minst, maar ik heb me nooit zorgen gemaakt. Hij is bol geboren. Punt. Verder heeft hij een gezonde eetlust en een normale stoelgang. Niets bijzonders aan de hand, me dunkt.

Maar dat is buiten onze vrienden van K&G gerekend. Daar vinden ze dat wel verdacht, zo’n buikske. In die mate zelfs dat ze een bezoek aan de kinderarts én een echografisch onderzoek nodig achten. Moet dat voor de statistieken of zo? Bij elk kind iets pathologisch vinden vóór zijn tweede verjaardag? Of zijn ze bang, de artsen van K&G? Bang dat ze iets écht pathologisch over het hoofd zouden zien?

Pas op, niets tegen voorzichtigheid. Of tegen een extra onderzoek. Maar mama’s de stuipen op het lijf jagen door woorden te gebruiken zoals ‘vergrote lever’ en ‘coeliakie’? In ieder geval, bij mij pakt het niet meer. Zolang mijn moedergevoel zegt dat er geen vuiltje aan de lucht is, krijgen ze mij niet meer ongerust. Enfin, ik bespreek de buikkwestie bij gelegenheid wel eens met de kinderarts, maar ik ga nu niet speciaal een afspraak maken.

Trouwens, die vergrote lever, dat is van al den alcohol die ik tijdens de borstvoeding heb gedronken. En van de whisky die we hem elke avond onder dwang in zijn keel gieten.

11 thoughts on “De buikkwestie

  1. Och zwijgt ervan ! Die van ons is klein, altijd al geweest. Zeiden ze dan “goh, wéér niet gegroeid, als dat de volgende keer wéér zo is, zal dat toch verder onderzocht moeten worden …” (en je moet het uiterst bedenkelijk gezicht er zelf bij denken). Dedeze sebiet naar de KA natuurlijk … ’t Is gewoon altijd iets, maar een mama krijg je nu eenmaal zo snel ongerust. Chapeau dat je zo kalm bent, groot gelijk !!

  2. Ons Pauline had op een gegeven moment een te groot voorhoofd en een te lage neusbrug, volgens die van Kind & Gezin. Er werd al gedacht aan zware afwijkingen etc. Maar wat een geluk, ze is perfect normaal😉

  3. Nora had dat ook heel uitgesproken. Zelfs zo erg dat ik me – ondanks dat ik zelf arts ben – ook zorgen begon te maken. Maar ze is er bijna helemaal uitgegroeid, nu ze 4,5 jaar is. Hoewel ze toch nog steeds een buikje heeft, maar véél minder dan toen ze 1 en 2 jaar was.

    Hoogst waarschijnlijk is er inderdaad niets aan de hand. Ik zou niet weten op wat dat nog zou kunnen wijzen. Bij vergrote lever of coeliakie zal hij heus wel andere klachten hebben ook. En Kind en Gezin denkt dat vast ook wel. Maar ze zijn een preventieve dienst en houden dingen in het achterhoofd die het minst waarschijnlijk zijn en verwijzen daarom door. En krijgen daarom ook al eens de wind van voor😉 Terecht soms hoor. Sommige K&G verpleegkundigen en artsen zijn ‘kloefkappers’ maar ik ben wel nog steeds fan van de dienst op zich. Maar als ex-werknemer ben ik uiteraard een beetje bevooroordeeld😉
    Maar zoals je zegt: bij een volgende bezoekje bij de kinderarts kan je dat eens even aankaarten. Meer niet.

    Ik vond het vooral lastig omdat bloesjes in haar maat altijd te smal waren aan haar dikke pens en niet dicht konden. En een grotere maat was ook geen oplossing want omdat ze vrij klein is waren de mouwen dan weer veel te lang😉

  4. Oh, als ik dit lees krijg ik het weer helemaal op mijn heupen van K&G. Ik heb anderhalf jaar geleden besloten om niet meer te gaan. Kleine Pruts werd ondertussen goed opgevolgd door de kinderarts en ik had geen zin om telkens weer ongerust gemaakt te worden. Ik heb de indruk dat van zodra je kind iets of wat afwijkt van hun statistieken, ze niet weten wat hiermee doen en je dan maar ongerust maken. Althans, zo is het met K&G hier, maar ik kan me voorstellen dat het in andere gemeenten beter is.

  5. Oh, hoe herkenbaar. Onze jongste woog meer dan 4 kilo toen ie geboren werd, echt een dikkertje niet te doen, en dat ging zo maar door. Tot zijn gewicht maanden aan een stuk constant hetzelfde bleef en hij enkel groeide (en zakken dat hij deed op die curves), drama dat dat was bij K&G, uiteindelijk belandde hij op de P10, en awel daar zit hij nu nog steeds en hij eet me de oren van ’t lijf! Ik heb ook steeds mijn moedergevoel gevolgd en met dat kind was/is niets aan de hand🙂

  6. Hier hetzelfde met K&G. Zot werd ik ervan. Na elk bezoek hadden we wel weer een doorverwijzing naar de pediater; kromme voetjes, te licht, …
    Zolang je zelf niets merkt, is het wel ok lijkt mij.

  7. Goh.. K&G.. Wie dat heeft uitgevonden…

    Hier een klein ventje van 2 maanden jong..
    Tijdens het laatste huisbezoek ging het er zo aan toe:
    K&G: Oei zijn schedelomtrek is toch wel flink toegenomen…
    Ik: Ja.. En?
    K&G: Ja 2 weken geleden 36cm en nu 37,4cm. Dat is toch wel veel hoor..
    Ik: Ja… En?
    K&G: Ja dat kan wijzen op vocht in de hersenen.. Maar allé ge moet u ni ongerust maken hoor.. Want zijn fontanel staat niet opgezwollen.. Maar toch.. Dat moeten we toch wel in het oog houden..
    Ik: Aaaah…

    Man man!! Al goed dat ik nogal nuchter ben en er niet bepaald naar luister..
    Ik werk met kindjes en ben nogal zelfzeker daarin..

    Maar zit daar maar als kersverse mama met een klein ventje van 7 weken op dat moment.. En stel u dan voor dat ge een postnatale depressie hebt ofzo…
    Ze jagen u de stuipen op het lijf..

    In ieder geval zeg ik het volgende keer bij mijn bezoekje dat ik niet gediend ben met zo’n opmerkingen!!🙂

    1. En dan denk ik, had ik met mijn nu 14-maanden oude zoontje maar naar K&G geweest ipv naar de pediater. Zijn hoofdje nam op 2 maanden héél fors toe, zonder dat daar gevolg aan werd gegeven of dat het de volgende keren opnieuw werd gemeten… Gevolg: met 4 maanden kreeg hij een hersenbloeding door de hoge druk van het vocht en heeft hij 2 maanden in het ziekenhuis gelegen. Had de pediater wél aan de alarmbel getrokken, dan had hij intijds een shunt gekregen en bijgevolg géén hersenbloeding en ook geen overdruk op zijn hersenen. Wat een geluk dus dat ze bij K&G de hoofdomtrek wél opvolgen.

  8. Tja, in principe is dat niet verplicht natuurlijk, maar je wordt wel een beetje in die richting geduwd. Ik begin ook steeds meer foert te zeggen tegen hun dwingende voedingsregels enzo. Maar ik blijf voorlopig gaan en neem mee wat ik wil.
    Fien heeft ook een dik buikje. Amai, als ik dat vergelijk met Sientje, ik denk dat Sien qua buikomtrek twee keer in Fien past. Nu ja, ze is voor de rest ook wel stevig, en trekt eigenlijk ongelooflijk hard op mij toen ik één jaar was. Ik was ook zo’n dikkiedik, en dat is er vrij snel uitgegroeid.
    Niets van aantrekken jong, voortdoen gelijk ge bezig zijt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s