Families en hun feestjes

Ik hou niet zo van familiefeestjes. Ik haat de schone schijn ervan, het moeten praten met mensen die je eigenlijk geen fluit interesseren, het eten dat meestal niet al te fijn is. Ik heb gelijk altijd wel betere dingen te doen dan met mijn mond in een geforceerde glimlach te luisteren naar de aquariumvertelsels van neef x en de opvoedingsperikelen van nicht y. Of zoals Ivo Victoria het verwoordt:

“Hoe stel ik mij de hel voor? Een eeuwig familiefeest. Het duurt veel te lang, je bent in het gezelschap van minstens enkele mensen die je nooit tot je vriendenkring zou toelaten, men idealiseert het verleden, drinkt te veel, zoekt ruzie. En iedereen toont zich van zijn slechtste kant, want het maakt niet uit hoe we ons gedragen: voor het volgende feest krijgen we hoe dan ook een uitnodiging.”

Dus is het altijd met enige tegenzin dat ik de feestdagen tegemoet zie. Misschien omdat ik zelf uit een minifamilie kom die nauwelijks feestjes geeft? Misschien omdat ik gevoelig ben voor lawaai en drukte? Misschien omdat ik asociaal en tegendraads ben? Enfin, wat het ook moge zijn, ik moet uiteindelijk telkens weer tot dezelfde conclusie komen. Dat ik dik met mijn gat/met mijn dik gat in de boter ben gevallen met zo’n schoonfamilie! ’t Zijn schatten, stuk voor stuk. Ze verschillen allemaal, soms zoveel dat je zou gaan twijfelen aan hun verwantschap, maar toch hebben ze elkaar onvoorwaardelijk lief. En de wederhelften worden opgenomen in het nest, gelikt door de moeder, beschermd door de vader en in de armen gesloten door de andere welpen. Wat je ook vraagt, niets is teveel. Er is wel eens een woordenwisseling en de gemoederen durven soms hoog oplopen, want elk heeft zijn gedacht en aan dat vrije denken wordt veel belang gehecht. Maar is het niet mooi dat iedereen de andere neemt zoals ie is? Het voelt warm, ik kan het iedereen aanbevelen, zo’n schoonfamilie.

Stefaans broer was met zijn kinderen even in ons Belgenlandje voor de feestdagen. Het was fijn dat je er was, Davy. Je wordt hier alweer gemist.

2 thoughts on “Families en hun feestjes

  1. Amaai, ik schrok even toen ik dit stukje begon te lezen. Maar uiteindelijk krijg ik toch een warm gevoel vanbinnen op het einde. De feestdagen zijn inderdaad een drukke bedoening en het kan er wel eens luidruchtig aan toe gaan, maar ik ben toch blij dat ik deze momenten met jullie allemaal mag meemaken. Momenten die ik zal blijven koesteren tot het eind van mijn dagen. Ik ben blij dat ik ze met jou kan delen, Niké!! Laat ons hopen dat er nog zo vele mogen volgen.
    Groetjes en tot binnenkort bij onze volgende reünie met de familie!!
    Je schoonzusje Anja

  2. ’t Was snel gepasseerd ons kerst-vakantietje in België. Het was tof jullie nog eens allemaal terug te zien. Prettige uitstappen, lekker eten (o.a. stoverij op Nike’s wijze😉 ) en een goede sfeer.
    Hopelijk kunnen we relatief snel weer eens langskomen met de hele hoop, we kunnen dan weer eens een gezellig familie-feest organiseren🙂 .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s