Totò

Ik kreeg Tonio voor mijn 33ste verjaardag van mijn mama. Ik was in het begin wat bang voor een somber verhaal over pijn en verdriet. Maar het bleek een beklijvend, hartverscheurend en ontroerend mooi boek te zijn. Een meesterwerk zowaar. Is het omdat ik zelf kinderen heb, dat het me zo heeft aangegrepen? Of is het omdat van der Heijden zijn zoon zo mooi weet te omschrijven, dat het lijkt alsof je hem zelf hebt gekend? Ik was in Amsterdam op de plek waar Tonio door een Suzuki Swift werd gegrepen en het voelde raar vanbinnen. Lees het boek en het is alsof je een vriend verliest.

Het boek is een prachtig en sereen eerbetoon. Het stemt tot nadenken. En het doet je verdriet, maar bovenal heb ik sympathie en respect ontwikkeld voor de zoon die Tonio was en voor zijn liefhebbende ouders Adri en Mirjam.

“Soms wil ik hem heel dicht tegen me aan houden. De gedachte doet zich meestal voor als ik in bed lig te lezen, en zomaar opeens mijn boek terzijde leg. Kom maar, zeg ik dan geluidloos. Kom maar, Tonio, onder het dek. Ik zal je warm houden.”

3 thoughts on “Totò

  1. Het boek staat al lang op mijn te-lezenlijstje. Het staat ook op de longlist van de De Gouden Boekenuil en ik hoop zó hard dat het op de shortlist komt, want dan mag ik het lezen als lid van de lezersjury. Ik hoor er alleen maar positieve reacties over.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s