Al de wolven staan klaar…

Tristan is ingeschreven bij de scouts, ge kunt u niet voorstellen hoe blij ik daarmee ben.

Ik heb zelf ook in de scouts gezeten, maar ik ben er rond mijn twaalfde mee gestopt, in het voordeel van mijn andere grote liefdes: de paardensport en het kinderkoor van de Vlaamse opera.

Edoch, leuke memories aan scoutstijden. Groet aan de vlag op een met dauw bedekt, Ardeens grasveld. Klamme nachten, gezellig dicht tegen elkaar aan in onze gebloemde eighties slaapzakken. Acht dagen niet in bad, de hoogstnoodzakelijke hygiënische handelingen vonden in de rivier plaats. Acht dagen constipatie, de WC-tent was pure horror voor een bang meisjeshart. Trektochten, met blote benen door de tengels (ach, wat waren we onbevreesd en onbezorgd). Boterhammen met stroop aan het einde van elke tocht. Het geluid van een tent die opengeritst wordt, doet me nog altijd met heimwee terugdenken aan deze vervlogen tijden.

Laat ons hopen dat Tristan even zoete herinneringen zal opbouwen. Je leert er veel, in de scouts. De wetten van de jungle. Respect. Discipline. Samenhorigheid. Hulpvaardigheid. En nog zo’n paar onontbeerlijke waarden.

En kijk, dit vond ik op de site, hoe mooi:

 Kinderen mogen zich achter ons verschuilen, maar wij nooit achter de kinderen. En dan nog: hoe ze ook zijn, groot, verstandig, sterk, altijd hebben ze onze bescherming en onze hulp nodig.

3 thoughts on “Al de wolven staan klaar…

  1. Hunk? Ingeschreven? Dan moet hij nog een jaar wachten of starten ze daar op 5 jaar?
    Desalniettemin, de onze gaan naar de Chiro over de deur. Oók een nostalgisch vreugdesprongetje.
    Jeugdbewegingen zijn de max.🙂

    1. Neenee, hij mag meteen beginnen. Ze mogen starten met de scouts in het jaar dat ze 5 jaar worden. Tristan is er dus nog vier, maar wel al een bevertje. En dat inschrijven is trouwens nogal een bedoening: beperkt aantal plaatsen, dus rijtje schuiven…

  2. Hier hetzelfde verhaal! Zelf in de scouts gezeten tot mijn 13, daarna gestopt om mij op muziek en sport toe te leggen … Heel veel leuke herinneringen, en ik vind het nog altijd een beetje jammer dat ik de scouts er toen ook niet nog kon bijnemen…
    Toen ik deze zomer GroteMan van zijn eerste scoutskamp ging afhalen wou ik gerust blijven🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s