8 goede redenen om minder te kopen

U bent natuurlijk razend nieuwsgierig naar hoe het me bevalt, zo niets nieuws kopen. Wel, ik kan het u alleen maar aanraden. 8 redenen om het ook te proberen:

  1. Goestingskes verdwijnen altijd. De aandrang om iets te kopen verdwijnt als je er wat tijd laat overgaan. Als het niet noodzakelijke spullen betreft uiteraard. Eerlijk, twee dagen na uw goestingske in een nieuw kleedske, denkt ge er al niet meer aan.
  2. Back to crafting. BNNM zet aan om zelf de handen uit de mouwen te steken. Ik heb lang niet meer gehaakt, maar nu ben ik bezig aan een sjaal met wol die toch maar lag te vergaan.
  3. Experimenteer met restjes. Ik trek de BNNM door in mijn voedingsaankopen. Alles dat in de frigo staat moet op. Pas dan wordt er nieuw pakje geopend of gekocht. Resultaat: meerdere doosjes boterhambeleg tegelijkertijd openen doen we niet meer, zodat er geen halfvolle doosjes in de vuilbak belanden. Restjes belanden op toastjes, in taartjes, in quiches,… Goed excuus om vanaf nu dagelijks te aperitieven. Elke dag feest!
  4. Overpeins uw koopgedrag. Ge gaat eens goed nadenken over wat je écht nodig hebt…
  5. Count your blessings. …om dan te concluderen dat we allemaal geweldig rotverwend zijn.
  6. Wat maakt gelukkig? En dat je van ‘kopen’ niet eens gelukkiger wordt.
  7. Stop emokopen. Veel van wat je koopt zijn emo-aankopen: omdat we vinden dat we het verdienen, omdat iemand anders het heeft, omdat we verleid worden door de nieuwigheid/schoonheid,… Als je je daar bewust van bent, kom je minder snel in de verleiding.
  8. Spijs uw spaarkas. Al wat ge niet uitgeeft, kunt ge sparen of spenderen aan doedingen (lees: reizekes, concerten, etentjes,…).

Dag 9, nog pril uiteraard, maar ik heb nog niets nieuws gekocht. Met uitzondering van etenswaren natuurlijk, maak u geen zorgen. Mijn kinderen krijgen versch voer.

9 thoughts on “8 goede redenen om minder te kopen

  1. goede adviezen! nu ik erover nadenk, merk ik dat ik/mijn gezin dat eigenlijk al doen. Vooral dan wat kleren betreft. Ik heb op dit moment een zeven jaar oude jeans aan, en een trui die mijn zus heeft weggedaan (na 1 seizoen uit de mode😉 En mijn schoenen zijn nog perfect te dragen van vorige winter. Ik heb een paar koopgrage vriendinnen/familieleden die hun kinderen elke seizoen volledig in het nieuw zetten. En mijn kinderen dragen dan die (mooie!) spulletjes daarna. Zij zijn blij (anders doen we die kleren toch weg) en ik ben blij. Geld over voor andere, belangrijkere zaken…

  2. Ik doe dat eigenlijk ook al redelijk goed vind ik. Ik koop alleen wat echt nodig is en als ik echt vindt dat het tijd is voor iets nieuw. Dat is echt niet zo vaak. Wat ik wel doe is, dingen die ik minder nodig heb, in de solden kopen. Zoals een extra kleedje of een extra paar schoenen. Mijn zoon krijgt nu en dan iets nieuw van kleren, maar meestal draagt hij de kleertjes van zijn neefje, daar is niets op aan te merken en hij staat er goed mee.

  3. dat emokopen daar deed ik dus vroeger heel erg aan mee en daar ben ik vorig jaar echt mee gestopt. Pas op ik ga wel nog rondlopen in winkels maar ik neem eigenlijk nooit sebiet iets mee. dat is een afspraak die ik met mezelf gemaakt heb, als ik na een paar dagen of een week nog denk van ‘dat was eigenlijk echt wel mooi, leuk, handig..’ dan ga ik terug. En ja soms is mijn maat dan ondertussen ribbedie. pech dan.

  4. Veel van wat je schrijft, klopt. We kopen vaak dingen omdat we denken dat we er beter of gelukkiger van worden, wat meestal niet zo is.

    Maar wat ik niet begrijp, is waarom doe-dingen anders zijn. Is het niet kunstmatig om een onderscheid te maken tussen dingen doen en dingen kopen? Zeker wat reizen betreft, heb ik daar moeite mee. Waarom zou je gelukkiger worden van het zoveelste snoepreisje of de zoveelste citytrip? Wie minder consumeert omwille van het milieu, kan reizen (zeker met het vliegtuig) trouwens ook beter zo vaak mogelijk laten vallen. (Ik geloof trouwens ook sterk dat reizen iets is waarin we elkaar proberen te overtroeven. Hoe verder en avontuurlijker, hoe beter.)

    Ikzelf denk dat consuminderen over alles zou moeten gaan, niet enkel over het kopen van kleren, voedsel, speelgoed voor de kindjes enzovoort, maar ook over reizen, concerten, etentjes. Waarom zouden die ons wél gelukkiger maken? Omwille van de ervaringen? Waarom halen we die ervaringen niet uit ‘gewone’ dingen? Waarom kunnen we dat niet (meer)?

    Ik kan nog heel wat leren als het over consuminderen gaat, maar één iets probeer ik consequent te doen: geen onderscheid te maken tussen al die dingen waar ik geld aan zou kunnen uitgeven. Daarmee bedoel ik: ook dingen die blijkbaar beter aanvaard worden (cd’s kopen, boeken kopen, reizen maken, naar optredens gaan) liggen bij mij onder vuur.

    Ik bedoel dit trouwens niet als kritiek hoor, enkel als een vraag.

    1. @Veerle: je hebt me doen nadenken, waarvoor dank. Tja, waarom zouden doedingen beter zijn? Als ik voor mezelf spreek, dan is het omdat ze me gelukkig maken. Ik leef nog steeds op de euforie van een bijzonder fijne jazzavond, nu alweer tien dagen geleden. Muziek doet iets met me. De herinneringen aan goede concerten leven lang voort. Hetzelfde geldt voor reizen, cultuur. Als ik die dingen doe, dan voel ik dat ik leef.

      Natuurlijk moeten we terug leren genieten van de kleine dingen. En dat doe ik ook. Als fervent mindfulnessbeoefenaar draag ik dat zelfs hoog in het vaandel.Ik zou ongetwijfeld ook gelukkig kunnen zijn met een eenvoudig leven, zonder reizen en met weinig spullen. Maar dan kan ik net zo goed in een boeddhistisch klooster gaan leven en ik wil net dat ietsje meer.

      Vanuit mijn bekommernis om het milieu en het klimaat kies ik er dus voor om het met minder materiële zaken te doen, zo weinig mogelijk met de wagen te rijden, regelmatig vegetarisch te eten, bewust te winkelen (eigen producten). En dat reizen met het vliegtuig blijft bij ons redelijk beperkt, het is alweer 4 jaar geleden.

  5. Ok, ik snap je hoor. Ik denk gewoon dat we ons allemaal goed bewust moeten zijn van onze hele manier van leven. Kopen hoort daarbij, maar ook reizen, uit eten gaan enzovoort.

    Gaan leven als een monnik, lijkt me nogal drastisch.🙂 Ik denk dat het er vooral op neerkomt om bewuster te genieten van de dagelijkse dingen, zoals jij schrijft, en niet voortdurend te verlangen naar meer, beter, duurder, verder, dieper, groter, mooier. Mindfulness is daarbij een goed tegengif!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s