Dippraatje #1

Dank jullie wel voor al die hartverkwikkende reacties op mijn vorige blogpost. Nog geen twee minuten nadat ik de tekst had gepubliceerd zat ik al te snikken van ontroering en contentement. Zoveel troost en genegenheid, fjoew, een mens wordt er week van. Mille grazie, echt.

Ik wil graag wat meer vertellen. Voor de kronieken, maar misschien heeft u er ook iets aan. Deel 1 krijgt u vandaag. Verlies bij het lezen vooral niet uit het oog dat ieder mens uniek is. Elke depressie is anders. Net zoals je mensen hebt in alle kleuren, vormen en maten, hebben depressies dat ook. Ik ben geen expert.  Ik kan alleen maar vertellen hoe het voor mij is. Wat ik hier neerschrijf is mijn waarheid. Voor meer info kan je hier of hier terecht.

#1 Die keer dat ik in de put totterde

Ik zag de donkere wolk al van ver aankomen. Niets ging nog. Ik was opvliegend, had een pesthumeur, voelde me waardeloos en mijn leven was één grote angstaanval geworden. Ik vroeg twee maanden verlof op het werk, om mezelf wat rust te gunnen. Negen lange weken, dat zou soelaas brengen, dacht mijn naïeve ik. Tijdens dat verlof vroeg ik een gesprek bij de psychiater, omdat ik voelde dat ik er ondanks de ‘vrije tijd’ toch onderdoor ging. Ik ging nog een dikke week werken in augustus tot ik het genadeschot kreeg. Bam. Licht uit.

Wat volgde was een zesweekse van slapen, piekeren, allerlei vreemde gevoelens en gewaarwordingen en ontzettend véél wenen om werkelijk alles wat mijn gedachten kruiste. Als iemand met oprechte belangstelling vroeg hoe het met me ging, barstte ik in tranen uit. Dus zei ik vooraf: “Niet vragen hoe het met me gaat, anders ga ik wenen”. Want eens ik begon te wenen, was er geen houden meer aan.

Toen kwam er rust. Elke dag een beetje meer. Ik gunde het mezelf eindelijk ook. Na de ontkenning (rusten is capituleren!) kwam de aanvaarding zich schoorvoetend aanbieden. Ik leerde rusten, ontdekte mijn eigen therapievormen (lopen, natuur) en toonde mijn kwetsbaarheid aan vrienden en familie. Sindsdien timmer ik aan een aantal fundamenten zoals zelfzorg, zelfvertrouwen, loslaten,… Hard labeur, maar het zal lonen.

Ik ben er nog niet. Eerst mijn zelfvertrouwen terugvinden (het verstopt zich goed, verdikke). Gedragstherapie voor de angsten. Slapen slapen slapen om de vermoeidheid te verjagen. Inspiratie zoeken bij mensen en in boeken. Maar hé, ik krijg wel weer goesting om dingen te doen. Geen mooier bewijs dan de wederopstanding van nikeblogt. De toon is gezet. Halleluja!

7 thoughts on “Dippraatje #1

  1. Mooi beschreven. Uiteraard wens ik je heel veel succes! Ik lees je blog al 7 jaar met veel plezier en er zijn veel raakpunten (kinderen zelfde leeftijd, boeken, maar ook angsten en onzekerheden). Dan is het goed om te lezen dat je niet alleen staat.

  2. Hum, even zelf niet goed van je schrijven. Maar ik voel met je mee en wil gerust een beetje mee lijden. Je komt er wel door ! daarvoor ken ik jullie al te lang en geloof ik daar te sterk in. Trek je op aan je pracht kids en aan hun papa. Ik duim mee en … geef het tijd ! altijd welkom. Knuffel aan jou en je hele huisgezinnetje😉

  3. Hoe eerlijk en oprecht … Het doet me denken aan mijn eigen crash periode in 2013 …langzaam gaat het beter, praten met een therapeut doet wonderen , je komt er wel ! Je bent een doorzetter. Nike ! Ik ben er door gekomen maar het koste tijd … waken over mijn eigen grenzen , dat blijft mijn grootste zorg momenteel … In al je enthousiasme jezelf niet verliezen, niet te kritisch zijn voor jezelf, dat is iets wat we allemaal moeten leren … Ons leven gaat zo snel ,het verwachtingspatroon van onze maatschappij ligt zo hoog , voeg daar nog een partner, kinderen , een veeleisende job en baas bij , nog wat sociale contacten en familie … Niet moeilijk dat de balans soms eens overslaat .
    Voel je maar even klein, dat maakt jou later veel groter zodat je er opnieuw tegenaan kunt . En intussen koop je genoeg papieren zakdoeken om al je tranen op te vangen , en vraag je zelf maar wat meer naar een knuffel . T gaat jullie hopelijk snel wat beter !
    X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s